باز باید کاوه آهنگری

«هاشمی» آمد !!! آیا کشتیبان را سیاست دگر آمده است ؟

 

 

 

ا حضوراین سیاستمرد 78 ساله و پراگماتیست در صحنه انتخابات ، وزید ن طوفان تغییر در آسمان سیاست ایران را نوید می دهد ؟

 

هاشمی گفته بود که تنها در صورتی پا به عرصه انتخابات خواهد گذارد که آیت الله خامنه ای ، با حضور وی در عرضه انتخابات موافق بوده یا حداقل مخا لفتی  نداشته باشد ، آیا ثبت نام » رفسنجانی » با چراغ سبز  بیت رهبری صورت گرفته است ؟

   ا

آیا هاشمی ، پابه گذار سیاست اصلاحات به جای انقلاب خواهد بود ؟

 آنچه که از اخبار و اسناد در دست ما است چنین موافقتی را ، اثبات نمی کند ، اما انچه که می توان قطعا بر روی آن پای فشرد این است که دو مرکز  تاثیر گذار بر سیر وقایع سیا سی در ایران یعنی بیت رهبری وسپاه پاسداران انقلاب اسلامی  مخالفتی جدی با حضور ایشان در صحنه انتخابات نداشته اند . این عدم مخالفت می تواند به دلایل زیر باشد :

الف : ابتدایی ترین علتی که در مورد عدم مخا لفت بیت رهبری با حضور » هاشمی »  بنظر میرسد ، فراهم آوردن زمینه برای حضور هر چه بیشتر مردم در پای صندوق های رای است . با فرض درست دانستن چنین احتمالی ، حضور مشایی نیز در وزارت کشور و ثبت نام وی علیرغم اینکه با احتیاط کامل صورت گرفت اما بدون حادثه خاصی پایان یافت .نیز توجیه پذیر به نظر می رسد . آنچه که من را واداشت که از عبارت » با احتیاط » استفاده کنم همراهی » احمدی نژاد » با وی در وزارت کشور  در هنگام  ثبت نام  بود . بعضی از خبر گزاریها حتی گفتند که ، فرد دیگری نیز که برای ثبت نام » مشا یی» برای کاندیداتوری رئیس جمهوری از وی وکالت داشته است ، یکی از اعضای همرا کننده مشایی بوده است . ظاهرا رییس جمهور و رئیس دفتر سابق وی ، اطمینان نداشته اند که فاصله پاستور تا خیابان فاطمی را بدون حادثه و یا حتی دستگیری » مشایی » طی کنند .

در نظر بگیرید که اگر  انتخابات بدون حضور این دو چهره ، بر گزار می شد ،  انتخاباتی  بی رمق و صد در صد فرما یشی را به نمایش می گذاشت  ، در صورتیکه  با بودن هاشمی ، احتمال قوی اینستکه با خردادپر حادثه دیگرو حضور همه جانبه بسیاری از ایرانیانی که خواهان تغییر سیاستهای داخلی و خارجی  هستند روبر و باشیم .

 اگر مقامات عالیرتبه نظام صرفا  به  دلیل افزون کردن تعداد رای دهندگان ،  به حضوراین دو گرایشی که هر کدام بشکلی ، قدرت نامحدود اقتصادی و سیاسی ، » سپاه » و حتی قدرت » بیت رهبری » را به چالش می کشند ، چراغ قرمز نشان نداده باشند ، این ما نور می تواند  نوعی ماجراجویی  و حتی ایجاد در گیریهایی در حد و میزان اعتراضات بعد از انتخابات 1388 را در پی داشته باشد .

ب – مقامات عالیرتبه نظام جمهوری اسلامی به سیاست تغییر در مواضع روی آورده باشند .

آیا ثبت نام » رفسنجانی » برای انتخابات  ریاست جمهوری را یک حادثه گذرا می دانیم با اینکه ، این خود ،  شروع و مقدمه ای بر یک تغییر سیاست از جانب ، جمهوری اسلامی  در حوزه سیاستهای داخلی ، دیپلماسی خارجی و تعامل با آمریکا و اروپا است ؟

اگر ثبت نام » هاشمی » بیانگر بوجود آمدن گرایش جد ید » تهران » برای پیگیری سیاستی مصالحه جویانه با در داخل و خارج قلمداد شود در انصورت باید تا زمان بر گزاری انتخابات می باید شاهد خاموشی توپخانه تبلیغاتی ضد » رفسنجانی » باشیم . اما اگر از فردای ثبت نام ، فضای تبلیغاتی کشور ؛ مملو از ابرهای تیره اتهام ها و بر چسبهای بجا ونابجا به ایشان شود ، در آن صورت احتمال پیدا شدن سیا ستی دیگر در دستگاه رهبری جمهوری اسلامی کمرنگ می شود .

 

چرا روی کردن به «هاشمی » ، اتخاذ سیاستی نو تلقی می شود ؟

 

اگر» انقلاب اسلامی ایران » را از دسته انقلابها یی که با هدف مقابله با وابستگی اقتصادی وسیا سی   صورت گرفتند ، دسته بندی کنیم ، حضور هشت ساله افراطی ترین انقلابیون در سکانهای اجرایی کشور ،  که با اهداف ترویج سیاستهای انقلابی در داخل و در سطح بین المللی صورت گرفت جز در  مواضعی محدود ، به هیچ کدام از اهداف خود نرسید . امروز در اخرین ماههای دولت احمدی نژاد ،  جمهوری اسلامی در سطح بین المللی در منزوی ترین شرایط بین المللی حیات خود قرار دارد .

جمهوری اسلامی که می توانست به قلب تپنده حرکات موسوم به» بهار عربی «تبدیل شود که این خود فرصتها ی بیشمار اقتصادی و سیاسی در اختیار ایرانیان میگذاشت ، نتوانست کوچکترین بهره ای از این حرکات دوران ساز ببرد .

 در حوزه مسائل داخلی نیز هشت سال حکمروایی  گرایشات انقلابی  ، با تشدید و تعمیق گسلهای طبقاتی ، جنسیتی ، قومی و اجتماعی همراه بوده است . گسترش بیعدالتی های اجتماعی ، فقر و فحشا که هیچ نسبتی با ادعاهای یک نظام  انقلابی ندارد ، پدیده ای بنام » انقلاب اسلامی» را با بن بست جدی روبرو کرده است .

اروپا و آمریکا نیز برای در هم شکستن دولتهای سرکش از نوع » جمهوری اسلامی  ودر تقابل با سیاستهای  تحریک آمیز «تهران » ، بر طبل تحریم تا سرنگونی می کوبند . غرب دیگر امیدی به احتمال توافق با هیچکدام از اصولگرایان حاکم بر ایران ندارد و تنها در صورت تغییری جدی در دستگاه رهبری نظام جمهوری اسلامی ، ممکنست در سیاست فعلی خود نسبت به ایران تجدید نظر کند . بر آمد رفسنجانی بر اریکه قدرت می تواند زنگ امید به تغییررا برای منتقدین سیاستهای فعلی » تهران » در داخل و خارج به صدا در بیاورد .

اگر رهبران جمهوری اسلامی نیز به این حقایق واقف باشند آنگاه می توان گفت ، انقلاب اسلامی ، در راه پی گرفتن سیاستی نو در حوره مسائل داخلی و خارجی است که این خود می تواند حتی به حمایت ضمنی دستگاههای تبلیغاتی جمهوری اسلامی ، از قدرت گیری » هاشمی » ، پراگماتیست و  سیاستمرد 78 ساله معروف به » دنگ شیائو پینگ » ایران بینجامد .  

در طرف مقابل جمهوری اسلامی با انتخاب کاند یداهایی که انتخاب آنان ، فقط بیانگر  ادامه سیاستهای فعلی به اشکالی دیگر است بر بن بست فعلی در داخل و در حوزه بین المللی پای خواهد فشرد که سرانجامی مانند سایر انقلابها ی ضد وابستگی را در پیش پای جمهوری اسلامی خواهد گذارد که از دو حالت ، نگاه داشتن کشور در عقب ماندگی کامل و یا شکست کامل » انقلاب » ، خارج نبوده است . 

 

 

 

برچسب‌ها: , , , ,

دسته‌بندی شده در: انتخابات ریاست جمهوری 1392, سیاست

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: