باز باید کاوه آهنگری

روحانی» را به کاریزمای اعتراض به مهندسی انتخابات تبدیل کنیم» .

انتخابات 3

    روحانی را به کاریزمای اعتراض به مهندسی انتخابات تبدیل کنیم .

 در مقاله » انتخابات  ش 2″ که  پیش از ماجرای رد صلاحیت ، » هاشمی » و » مشایی » ، منتشر شد ، با توجه به فضای تبلیغاتی  منفی بر علیه کاندیداهایی که بعدا رد صلاحیت شدند ، پیش بینی کردم که از دودکش شورای نگهبان ، دود سفیدی بنفع  کاندیداها  یی که با رهبری ، زاویه داشته باشند  بر نخواهد خواست .

اکنون و بعد از رد و تایید  صلاحیت ها ، ضروری است نظری به  صحنه انتخابات  کشور انداخته تا در مقابل این موضوع حیاتی سیا سی کشورمان موضع دقیق ، قاطع و روشن داشته و بتوانیم خود را از بی نظری و انفعال نجات دهیم .

انتخابات باید به امر حوزه عمومی و فعالیت عام تبدیل گردد .

.این مسئله برای ما  روشن است که  سیاستمردان جمهوری اسلامی  با حق انتخا ب آزاد مردم در حوزه های مختلف زندگی اجتماعی برخوردی بشدت محافظه کارانه داشته و با قرارد دادن فیلترهای محتلف این  حق  را محدود و محدودتر می کنند  و بر انند که انتخاب مردم همراه با تائید ارگانهای نظارتی ، معنی دارد و قانونی است  .

انحصار11

   جمهوری اسلامی باید به این واقعیت گردن بنهد که مردمی که یک  انقلاب را بر پا داشته اند طعم اگاهی را چشیده اند و دبگر    محدودیت در انتخاب ها  را  بر نمی تا بند .

. در مورد انتخابات نیز  این محدودیت ها ،به این شکل عمل می کند که قرار بر آنست که   برنامه ریزان جمهوری اسلامی ، خود بهترین  گزینه ها رااز میان داوطلبان ، برای مردم  کشف کرده و برای انتخاب نهایی در اختیار عموم قرار  دهند وادعا هم بر اینستکه همه این ها بخاطر خود مردم و برای جلوگیری از گمراهی احتمالی آنان  انجام میشود.البته بر هر رهرو ابتدایی دنیای سیاست روشن است که مراکز گزینشی محتلف در درون جمهوری اسلامی در گزینش خود بیطرف  نبوده ومعمولا گزینه های انتخابی آنان ،  افراد نزد یک به گرایش  رهبر ی و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بوده  است . . در عین حال این موضوع هم مطلق نبوده و در برهه ها یی شاهد این واقعیت  بوده ایم که افرادی از صا فی شورای نگهبان گذشته اند که نگرش مطلق گرای حاکم بر انقلاب اسلامی  وکشورمان را به چالش کشیده اند

بر این مبنا جمهوری اسلامی ایران را از نظر اندیشه سیاسی حاکم بر ان می توان در دسته نظام هایی دانست که معتقد به ، حکومت فیلسوفان و بر گزیدگان بر جامعه است . تبار تاریخی این اندیشه به افلاطون و نظریه  فیلسوف – شاه  می رسد و در دوران اخیر هم  نظامهای سیاسی که به  حاکمیت  قوم  یا طبقه بر گزیده معتقد بوده اند ،   ، حق انتخاب آزاد و بی قید و شرط  مردم را بر نمی تافته اند و  به اشکال مختلف انرا محدود می کرده اند .

انحصارانحصارانحصار

   امروز زمان زندگی مسالنت آمیز فرهنگ ها و منافع متفاوت در کنار یکدیگراست  

  و نمی توان از مردم انتظار داشت منافع خود را در در منافع قشر حاکم خلاصه کنند 

 در کشور ما ایران ، انتخابات ازمعدود  عرصه های حضور عموم مردم در صحنه است  که  نظام سیاسی کشورمان بدلایل مختلف نیاز به برگزاری ان دارد .  و درست در همین میدان بازی است که بخشها ی عظیمی  از مردم و نه الزما فقط هواخواهان نظام  می توانند  حق انتخاب  خود را هر چند به صورت محدود شده به نمایش بگذارند .  و این نمایش خود ، گاه به صحنه رقابت و تصادم میان آنچه که بر گزیدگان برای مردم انتخاب کرده اند و انچه که مردم خودخواهان انتخاب آن هستند تبدیل می شود . منطق درونی این نوشته به استفاده از چنین فرصتهایی و از دست ندادن این امکانات محدود  استوار است

مردم ناراضی ،از انتخابی که حکومت برای آنان کرده است و با زبان بی زبانی می خواهد به آنان بقبولاند که : «از حق انتخاب خود بگذرید و آن را به من تفویظ کنید»، می گویند : » سعی کنید فقط مجریان خوبی باشید و بجای ما تصمیم نگیرید  . بگذارید ما خود فاعل انتخاب سیاسی خود باشیم و سیاست را از امری که فقط مخصوص برگزیدگان است به امری در حوزه عمومی تبدیل کنیم» .

انحصار44

                                     مردم  ایران سیب  آگاهی را گاز زده اند و دیگر نمی توان                

                                                 آن را از دسترس آنان در پرده محاق نگاه داشت 

                                   

در چنین بر هه هایی است که تضاد و تصادم میان  نظام سیاسی و مردمی ناراضی که احسا س می کنند حاکمیت حق تصمیم گیری انان را  باز هم محدود تر  کرده است  رخ می دهد .

چنین تضاد و تصادم هایی  اگر منجر به شورشهای کور و مختل شدن زندگی روزمره مردم نشود ، از قضا بسیارهم لازم بوده و به شکل گرفتن فضای عمومی و همگانی  شدن امر سیاست کمک می کند  و گاه می تواند نظام را به عقب نشینی وا دارد .

                                چه باید کرد ؟

بر این اساس پیشنهاد من  شرکت در انتخابات و رای دادن به یکی از دو کاندیدایی است که سیاستهای اجرایی کشور را به چالش می کشند  . نظراتی که شرکت در انتخبات را » تقلیل گرایی » می دانند به این حقیقت بی توجه هستند که اهداف تاکتیکی هر جنبش را امکانا ت واقعا موجود تعیین می کند .  تعداد هر چه بیشتر رای دو کاندیدای دگر اندیش ، یکبار دیگر این پیام را خواهد داد  که بخشهای وسیعتری از مردم با انتخا ب شدن کاندیداهایی که فقط برنامه های از پیش تعیین شده از طرف رهبری را اجرا می کنند مخالف هستند .

طیبعتا اگر ؛ » عارف» به نفع روحانی کنار برود  و «روحانی»  مورد حمایت اصلاح طلبان و » هاشمی رفسنجانی» قرار بگیرد ، زمینه های بوجود آمدن خرداد پر حادثه دیگری فراهم می شود .

در عین حال نباید از تحرکات احتمالی باندهای وابسته به » رحیم مشایی » در  روزهای پیش از شروع انتخابات غافل بود. تقویت جبهه اصلاح طلبی در انتخابات  خود نوعی آمادگی برای  اقدامات تحریک آمیز چنین دستجاتی است .

هر گونه بی عملی در انتخابات  ،زمینه قدرت گیری جلیلی  را فراهم می کند که تمامی جنبه های منفی » احمدی نژاد »  را  داراست  و به نوعی ادامه سیاستهای وی را نوید می دهد .

متاسفانه ابن روزها شاهد آن هستیم که علیرغم واقعیتهای فوق الذکر  عموم گرایشات سیا سی ، فعال در عرضه اپوزیسیون اصلاح طلب و غیر اصلاح طلب ، به اشکال مختلف شعار تحریم انتخابات را سر می دهند .

  اپوزیسیون قدرت تحرک لازم برای آلترناتیو سازی در مقابل تحرکات نظام را ندارد .

بیشتر گروههای  اپوزیسیون «جمهوری اسلامی ایران »  ، بنا به سنت  معمول ، که خود فاقد قدرت آلترناتیو سازی  هستند ، بعد از رد صلاحیت «هاشمی رفسنجانی » ، این انتخا بات و کاندیداها و شرکت کنندگان در آن را به انواع و اقسام صفت های زشت و زیبا ، متصف کرده و نه تنها خود از شرکت در آن انصراف دادند از مردم ایران هم خواستند که در انتخابات شرکت نکنند .

مقاله منتشره در روزنامه کار ارگان چریکهای فدایی خلق «اکثریت «:

 

«افرادی که‌ در این لیست ملاحظه‌ می شوند عمدتا در دو‌ گروه‌ می توان آنها را دسته‌ بندی کرد: اصولگرایان با زیر مجموعه‌ای از افراد سنتی تا کسانی امثال جلیلی که‌ اصولگرایان تندرو پشت سر آنان قرار گرفته‌اند (باند مصباح یزدی)، که‌ اکثریت مطلق لیست را تشکیل می دهند، و اصلاح طلبان البته‌ با چهره‌ دسته‌ چندم که‌ فاقد کاریزما و نفوذ حکومتی و مردمی لازم برای اخذ آرای کافی در جریان انتخابات اند».

 

در این مقاله ، بجای اینکه به کمک به ساختن آلترناتیوی از میان افرادی مانند «روحانی» یا «عارف»، اشآره شود،از  این شخصیتها که تنها امکانات موجود در مقابل کاندیداهای متعلق یه گرایش غا لب حاکمیت هستند  با لحنی تحقیر آمیز یاد می شود .

مقاله منتشره در ارگان » حزب توده ایران «

 در چنین وضعیتی شرکت در انتخابات تنها یاری رساندن به برنامه های رژیم برای کشاندن مردم به پای صندوق های رای است ……..

مقاله منتشره در سایت اخبار روز از فعال دانشجویی » عابد توانچه » تحت عنوان : ترسان از مبارزه طبقاتی، رقصان با صندق رای!

رقصان با رفسنجانی در مدار امپریالیسم

آنانی که به صندوق های رای به عنوان جایگزین مبارزه طبقاتی می نگرند و با کاندیدای مورد حمایت امپریالیست‌ها می رقصند نباید ژست ضد امپریالیستی بگیرند. این اتهامات با ادعاهای روزنامه کیهان در مورد » هاشمی » چقدر تفاوت دارد ؟ 

 تربچه

شعارهای سرخ عموما و در عمل با راست ترین   گرایشات سیاسی به وحدت میرسند و و تربچه نقلی  رابه  یاد می اورند. سرخ دربرون  و سقید در درون  

                  

گروههای سیاسی مخالف ج.ا . با چنین موضعگیری هایی اثبات می کنند که درانتظار روزی نشسته اند ، که حاکمیت یا مردم یا اسمان یا با لاخره بر اساس  قضیه تغاری بشکند ….. شرایط حضور و فعالیت گسترده اینان رادر تاثیر گذاری بر حوادث سیاسی کشور  فراهم کنند  این موضعگیری از این حقیقت غافل است   که شرایط مطلوب تاثیر گذاری بر سرنوشت سیاسی کشور  فقط وفقط از دل امکانات موجود هر چند اندک و ضعیف ،میتواند  به بار بنشیند .

گروههای سیا سی  که  در دوره میان سالی و طبیعتا عقلانیت سیاسی  خود بسر می برند همراه با ، گرایشات » چپ انقلابی » و « گرایشات سرخ » ، دست به تحریب هر آنچه هست میزنند .

بنظر من علیرغم حذف کاندیدای مورد وثوق عموم اصلاح طلبان  ، با حضور ، » روحانی » و » عارف » زمینه های بوجود آمدن یک گرایش اجتماعی متمایل به مقاومت درمقابله با گرایشات انفعال طلبانه فراهم است . این ادعا به این معنی است که نظریه غالب در نظام بر ان است که هر انکس که به سیاستها و کاندیداهای آنان موافقت نداشته باشد به انفعال کشیده شود . از طرف دیگر گروههای اپوزیسیون نیز به شکل دیگر، مردم را به به کنج خانه نشستن و انفعال دعوت می کنند . آیا این نیست که هر دوی این گرایشات متضاد در این مورد معین از عاملیت سیاسی  مردمی که در راستای اهداف آنان  گام برندارند گریزانند .

 

شرایط مطلوب تاثیر گذاری بر سرنوشت سیاسی کشور  فقط وفقط از دل امکانات موجود هر چند اندک و ضعیف ،میتواند  به بار بنشیند

.

اگر این را بپذیریم که که تمایل اساسی  سکانداران قدرتمند نظام بر اینست که خواست و تمایل خود درانتخابات  را بعنوان خواست و تمایل تمامی مردم ایران نشان دهند ، آگر این حقیقت را بپذیریم که گرایشات راست افراطی  در کشورمان بر انند که سیاستهای داخلی و دیپلما سی خارجی خود را بعنوان سیاستهای مورد تائید مردم و همه گرایشات سیاسی جامعه نشان دهد ، در آنصورت باید از هر امکان که این انحصار طلبی را به چالش می کشد حمایت و استفاده کرد .

              

روحانیروحانیروحانی

    روحانی را به کاریزمای اعتراض به انتخابات مهندسی شده تبدیل کنیم .    

 در این راستا ، «هاشمی » و » خاتمی» باید هر چه سریعتر از کاندیداتوری » روحانی » و » عارف » حمایت کرده و در مرحله بعد ، » عارف » به نفع » روحانی » از صحنه انتخابات کنار بکشد .

در هراس از بوجود آمدن چنین وحدت نظری میان گرایشات ترقی خواه  امروز تخریب شخصیت » روحانی » و » عارف »  به ترجیع بند مقاله های روزنامه کیهان ؛ روزنامه های نزدیک به دولت و سایتهای متعلق به جبهه پایداری ، تبدیل شده است . که اثبات وجود آن نیاز به اوردن شاهد مثال ندارد .

آنچه که در این تخریب و ترور شخصیت ، قابل توجه است همراهی و اشتراک مواضع راست و چپ و چپ افراطی بیرون و درون حکومت  است که همه این گرایشات با یکدیگر در این مورد در یک ائتلاف منفی قرار گرفته اند .

کاندیداهایی که می توانند دراشکا لی معین زمینه ساز ورود و حضور مردم در حوزه عاملیت سیا سی  انان باشند  ، مورد حمله همه جانبه گرایشاتی قرار گرفته اند که در انحصار طلبی سیاسی اشان تردیدی نیست و بعضی دیگر گرابشات فکری  کشورمان بی توجه به این مهم با این گرایشات راست و چپ افراطی ،  همراهی می کنند .

توانا ئی های » روحانی » ، زمینه تبدیل شدن وی را به » کاریزمای » ، اعتراض به محدود شدن حق انتخاب طبقات مدرن، روشنفکران  ، اصلاح طلبان و فعالین اقتصادی که در طی دوره های دولت های نهم و دهم به حاشیه رانده شده اند را فراهم می کنند . حتی اگر وی  انتخا ب نشود و یا آ رای ایشان شمارش نشود ، نفس بوجود آمدن ، جمعیت چند میلیونی در حمایت از وی هشداری است به آنان که میخواهند سیاست را به حوزه خصوصی حاکمین ، تبدیل کرده و آنرا از دسترس همگانی بدور نگاه دارند .

برچسب‌ها: , , , , , , , ,

دسته‌بندی شده در: انتخابات ریاست جمهوری 1392, سیاست

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: