به امید پیروزی مردم بر نظام ظالم و خونریز اسلامی

برای سرنگونی ج.ا. چه باید بشود ؟ چه باید کرد ؟ بخش یکم

قسمت یکم 

 این سلسله مقالات که تحت عنوان فوق برشته تحریر درآمده ومشتمل بر10بخش است بعد از مقدمه ای مختصر به تشریح  روشنگرانه  و به تفکیک در باره معانی  کاربردی سه مفهوم اساسی الف : سرنگونی ب- چه باید بشود ج: چه باید کرد  می پردازد  ، اگر بخواهیم با دید آینده نگرانه وعلمی به این موضوع نگاه کنیم باید مفهوم دیگری را نیز مورد ملاحظه قرار دهیم و آن اینکه : چه خواهد شد ؟ که در ادامه به این موضوع نیز اشاره خواهد رفت .  مقدمه و نوشته یک توالی منطقی دارند و برای دریافت پیام کلی نوشته ، پیشنهاد می شود مقدمه و بعد بخشهای بعدی مقاله بترتیب خوانده شوند .

در پاسخ به سوال چه باید  بشود تا بتوان به سوال چه باید کرد پاسخ داد ، آن تغییراتی  مورد نظراست که بوجود آمدنشان خارج از اراده فردی ، گروه وشخص و سازمان و یا احزاب است وواقع شدن آنها در حوزه تغییر صف بندی های طبقاتی ،اجتماعی ، وجنسیتی  و آرایش قوای بین المللی است موارد و زیرمورد ملاحظه قرار خواهد گرفت :

  • تاثیر منفی تحریمها و سایه حمله خارجی براعتراضات مدنی اعتصابات و تظاهرات میلیونی
  • آن دسته از اپوزیسیون که با انتخاب شدن ترامپ خود را در آستانه دروازه های تهران میدیدند آرام ، آرام به اشتباه خود پی میبرند
  • آرایش جدیدوحدتها و تضادهای منطقه ای و زمینه نزدیکی ج.ا. وکشورهای عرب حوزه خلیج فارس  وکم اثرشدن نقش شاهزاده، مجاهدین واحزاب کرد
  • اشتباه “اسرائیل و آمریکا ” در حمایت از گرایشهای کم اثر”سلطنت طلب و رضا پهلوی ” و “مجاهدین خلق” برای سرنگونی ج.ا. 
  • آیا زمینه رودررویی اقشارفعال در حوزه تولید وتوزیع سنتی و بازار  که بیشترین نزدیکی را با ج.ا.از نظر فرهنگی .دارند با حکومت اسلامی وجود دارد ؟

مقدمه :

مقاله با این فرض نوشته شده که برای برون رفت از بن بست سیاسی ، بحران های اقتصادی ، نابودی ظرفیتهای تولیدی و نارضایتی کارآفرینان و سرمایه داران غیر وابسته به حاکمیت ، اختلاس های نجومی که گاه در حد  بودجه سالانه عمرانی کشور است ، خانه خرابی کشاورزان ،نابودی تولید و توزیع کنندگان خرد و سنتی ، فقر و فحشای گسترده ، اعتیاد بخش وسیعی از جوانان کشور و تعداد وحشتناک زندانیان و اعدامها و مداخله های جوئیهای ج.ا. نیازبه تغییربنیادی  نظام سیاسی  حاکم امری قطعی است و طبیعتا کسانیکه چه از موضع طرفداران نظام ، چه اصلاح طلبان و چه تحول طلبان برای تغییر اساسی امورهنوز به بقای رژیم دل بسته اند نخواهند توانست با راه حلهای این نوشته همدلی نشان بدهند . اما در عین حال  چه اصلاح و یا تحول طلب و یا حتی طرفداران رژیم را هم به خواندن  این سلسله مقالات دعوت می کنیم

نباید از خاطر برد که ج.ا. نمونه ای یگانه در میان نظامهای سیاسی معاصراست که شاید در طول تاریخ هیچ نمونه دیگری شبیه به این حکومت در جهان وجود نداشته است ، اگر بخواهیم بگوییم که این نظام ، نظامی فاشیستی  و توتالیتر است که می بینیم رهبر ج.ا. هیچگاه نتوانسته است اقتدار آهنین دو رهبر نظامهای فاشیستی یعنی ” موسولینی ” و ” هیتلر ” را بر کشور، حتی بر هوادارن خود اعمال کند ، هم اکنون هم می توان و باید بعنوان یک امکان هر لحظه انتظار شکاف میان ” سپاه پاسداران انقلاب ” و ” بیت خامنه ای ” بعنوان دو هسته اصلی اداره  کننده کشور را داشت ،”ج.ا.” انقلابی نیست چون نتوانسته به بخش وسیعی از اهداف ادعایی انقلاب اسلامی مانند رهایی از اقتصاد نفتی بدون دچار شدن کشور به رکود درهمه حوزه های اقتصاد جامه عمل بپوشد و از تامین حداقل معیشت برای بخش وسیعی از مردم ناتوان بوده است ، هم اکنون نرخ رشد تولید ناخالص ملی منفی 2%است و تمام 40سال حیات ج.ا.بطورمتوسط 2% +بوده است در حالکه بنا به برنامه تعیین شده اقتصادی در خود ج.ا. این رشد میبایست حداقل 8% می بود .

 ج .ا انقلابی نیست چون استبداد و فسادو رانتخواری نظامهای سیاسی ماقبل خود را در همه حوزه های زندکی اقتصادی و اجتماعی باز سازی کرده است ، انقلابی نیست چون به سرکوب وسیع نه فقط روشنفکران که کارگر و کشاورز و دانشجو دست زده است ، در کدام حکومت انقلابی ، فاشیستی و یا استبدادی جز در قبایل و اقوام تحت نظر یک خان یا کدخدای مستبد سراغ دارید که کارگر را به شلاق بسته باشند ؟ نظام اسلامی یک نظام ایدئولوژیک نیست چون برای حفظ قدرت حاضر به معامله بر سر اصول و حتی دین خدایی است که می گویند برای برپاداشتن  دینش تلاش می کنند !

توسعه گرا نیست چون با ترجیح دادن ” تعهد بر تخصص ” ، قریب به اتفاق طرحهای عمرانی اجرایی از سوی جهاد گران معتقد و متدین به بقای نظام با شکست روبرو شده اند ! در نمونه سیل اخیر همه مردم مشاهده کردند که جاده ، سد و پل های ساخته شده از طرف جهاد و نهاد و سپاه در مقابل اولین حادثه نه چندان دهشتناک طبیعی مانند نمونه های مقوایی و تزئینی در هم شکسته و موجب آوارگی و فلاکت مردم شدند . این نظام یک نظام ” ملی گرا و مجری پروسه و روند دولت- ملت ” نیست چون رهبران و سر دمداران آن بیش از آنکه دل به آبادی ” ایران ” داشته باشند دلبسته دنیای تخیلی اسلام هستند و قوت لایموت کارگر و کشاورز ایرانی را به کار آبادانی هر امام زاده در عراق و سوریه و ده کوره های ایران گرفته و تعهد رهبر ج.ا. به سیل زدگان مسلمان در پاکستان و یا میانمار البته بشرط آنکه به توهم رهبری روحانیت شیعه بر جهان اسلام ضربه ای نزنند  بیشتر از تعهد به مردم خود است .

منظور اینکه در آسیا و خاور میانه در حال گذار ، هر نظام سیاسی ، البته ، نمونه ای یگانه است و ج.ا. بازهم نظامی یگانه تر و بحث بر سر اینستکه نمی توان با الگو گرفتن از تغییرات حتی بنیادی در دیگر کشورها و بنا بر ناتوانی از تولید فکر و اندیشه نو ودر خور شرایط یگانه  جمهوری اسلامی ، نسخه  بکار گرفته شده برای دیگر کشورها را برای موفقیت در مبارزه بر علیه ج.ا. بکار برد !.

Tagged as: , , , ,

Categorised in: فرهنگ ، تاریخ و جامعه, سیاست

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Start here

%d bloggers like this: