به امید پیروزی مردم بر نظام ظالم و خونریز اسلامی

برای سرنگونی ج.ا. چه باید بشود ؟ چه باید کرد؟ بخش پنچم”سرنگونی ج.ا. ” یعنی چه .

 

“سرنگونی طلبی ”  نه یک انتخاب ، نه یک پروژه که از سوی حاکمیت به مردم تحمیل خواهد شد !

منظورازسرنگونی اینستکه ج.ا. تن به سازش ومذاکره  با مردم ،احزاب ، کارگران وکشاورزان گرسنه ، زنان ، اقوام و نمایندگان مذاهب وادیان غیر شیعه و اسلام که سرکوب می شوند نخواهد داد  ، این نظام اجازه بر گزاری گرد همایی منجر به میدان میلیونی را نخواهد داد ، دستگاه های امنیتی و انتظامی ج.ا.هزینه مبارزه را آنقدر بالامی برند  که تلاشهایی از نوع مبارزات ضد حجاب اجباری زنان ، نامه نویسی از نوع تقاضای 14 نفر برای استعفای “علی خامنه ای” و تظاهرات کارگران و مالباختگان برای استیفای حقوق خود ، همگانی نشده و مورد حمایت توده ای قرار نخواهد گرفت . در نبود یک آلترناتیو مورد اقبال همه آحاد مردم ، مبارزه مسلحانه و گرد آمدن ناراضیان در “کانونهای شورشی ” وقوع نخواهد یافت .

این واقعیتها ، به ما می گویند که منطقا نارضایتی ها ، سرکوب ، گرسنگی ، فقروفحشا و اختلاسها و دخالتهای پر هزینه ” نظام ”  در فرامرز ، سیر مبارزات را بسوی سلب مشروعیت ج.ا. نزد توده های وسیع مردم  پیش خواهد برد و درست در چنین زمانی ، کشورما به مانند بشکه ای باروت که منتظر یک جرقه باشد بر اثر یک حادثه ،در یک تند باد مانند یک حادثه طبیعی، سرکوب خونین تظاهراتی مفروض ، کشتن یک زندانی در درون زندان و…. با قیام عمومی روبرو واگر تعادل نیروها بنفع مردم باشد به پیروزی آنان بر ج.ا. منتج و در صورت برابری نیروها به جنگ داخلی که زمینه ساز دخالت خارجی آمریکا وروسیه در کشور خواهد بود منجر خواهد شد . بنابراین مراد از سرنگونی دقیقا چنین شرایطی است . نمی توان با ترس از وقوع جنگ داخلی ، ازشعار ” سرنگونی ج.ا.” عقب نشینی کرد . در دو انقلاب گذشته یعنی مشروطیت و انقلاب 1357 ، دقیقا چنین سیری اتفاق افتاده و از آن زمان تاکنون علیرغم تغییرات وسیع اقتصادی و اجتماعی ، هنوز نمی توان از تغییر سیر منتج به تغییرات بنیادی در کشور سخن گفت .

می توان با اطمینان گفت که هیچ ملتی خواهان اعمال خشونت برای دست یابی به رهایی ، آزادی و برابری نیست ، هیچ حزب و سازمان سیاسی نمی خواهد شاهد دستگیر ، شکنجه و سر به نیست شدن هوادارانش باشد! اما باید توجه کرد که در انتخاب روش ” انقلاب ” یا “اصلاح ” ، ” نظام و ساختار سیاسی ” حاکم بر آن کشور نقش اساسی دارد ، سرنگونی خشونت آمیز و انقلاب را مردم انتخاب نمی کنند ، بلکه معمولا از سوی حاکمیت به مردم تحمیل می شود ، ادعای ” سرنگونی “خشونت آمیز ج.ا. یک پروژه و یا یک انتخاب نیست یک تحلیل است و آن تحلیل اینستکه : پیش بینی ازوضعیت موجود و برآیند نیروهای سیاسی و تعادل نیروهای  اجتماعی اینست که نظام حاکم شرایط را بسوی برخورد های خشونت آمیز پیش خواهد برد ، اما درعین حال نباید از باز شدن هیچ دریچه  ناشی ازاصلاحات و یا تغییر فرم حاکمیتی که رژیم ،تحت اجبار ممکنست در تند باد حوادث اجتماعی و سیاسی ویا بحرانهای اقتصادی به آن تن بدهد ، سرباز زد ، هدف تغییر اساسی و بنیادی در شرایط اجتماعی واقتصادی سیاه حاکم برکشوراست ،هدف اعمال خشونت نیست ،اما طبیعتا و با توجه به آنچه که تا کنون و در طول 40 سال حاکمیت ج.ا.دیده ایم ،خامنه ای  و سپاه در هیچ حالتی عقب نشینی نکرده وگاها بنا باجبار شکل اعمال جباریت و اجرای شریعت اسلامی باخوانش شیعه ولایی را فقط تغییر داده اند . سرکوب وحشیانه تظاهرات مسالمت جویانه سال 1388 ، سرکوب وحشیانه اعتراضات کارگری ، سر به نیست شدن نویسندگان و روشنفکران و قتل عام زندانیان و این اواخر کشتن زندانیان در زندانها ( علیرضا شیر محمد علی )یا توسط اشرار حزب اللهی  و یا کشتن آنها با اعلام خودکشی ، تحریک جانیان تحت تاثیرخرافات مذهبی به هتک حرمت زندانیان سیاسی ،همه وهمه نشان داده استکه امید به اصلاح نظام و یا عقب نشینی “بیت خامنه ای و سپاه”، امیدی بیحاصل است .

عقب نشینی ج.ا. و مذاکره با مردم و سازمانهای مخالف از اصلاح طلب تا تحول طلب و برانداز وچپ و سلطنت طلب و مجاهدین خلق و دموکرات و لیبرال آرزوی هرکدام از ماست ، اما اگراینکه روزی”علی خامنه ای “و روحانیت گرد آمده در ” بیت ” و  حتی ” سید محمد خاتمی ” ، ریشهای خود را بتراشند وامامه های خود را به موزه ها سپرده و  سکولار و دموکرات شوند ، متصور و ممکن است ، مذاکره این حکومت و عقب نشینی از مواضع ارتجاعی وتحویل دادن قدرت به مخالفان نیز قابل تصوروممکن است !

در بخش ششم به این پرسش که جمهوری اسلامی چه نوع رژیمی است و ما برآنیم که چه رژیمی را سرنگون کنیم می پردازیم  

Tagged as: , ,

Categorised in: فرهنگ ، تاریخ و جامعه, سیاست

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Start here

%d bloggers like this: