آیا پرهای ” روحانی ” توسط ” رهبری ” ، قیچی خواهد شد؟

 

نوشته ای که در پی می اید ترجمه مقاله ای است که اخیرا در سایت cnn 1منتشر شد . این مقاله تنها از آن نظر که می تواند به روشنتر شدن نگرش بعضی رسانه های عمومی آمریکایی نسبت به واقعیتهای سیاسی کشورمان کمک کند . قابل توجه است .

آیا پرهای ” روحانی ” توسط ” رهبری ” ، قیچی خواهد شد

تنها پنج ماه از ورود “رئیس جمور” حسن روحانی به دفتزش کارش نگذشته که وی توانسته است جایگاه خود را بعنوان یک سخنران عالی مرتبه در “نشست اقتصاد جهانی داوس” ، تحکیم کند .

این اتفاق قابل توجه بخودی خود حاوی نشانه های قابل توجهی است . سلف “روحانی” ، در جایگاه ریاست جمهوری ” محمود احمدی نژاد” پر هیاهو ، هیچاگاه نتوانست چنین موقعیتی در گرد همایی با پرستیژی که رهبران اقتصادی و سیاسی جهان در آن حضور دارند را بدست آورد ..

برپاکنندگان ” داوس ” ( محلی برای تبادل نظر در مورد مسائلی که نیاز به بررسی فوری آنهاست ) حس می کردند که بدون شک ” احمدی نژاد ” فردی که صاحب گفتمان ” لکوموتیو بدون ترمز ” است ، مناسب چنین گرد همایی نیست .

اما از سوی جامعه جهانی چنان بر خوردی با “روحانی” ، مردی که با این قول انتخاب شد که به دنیا رو کند و سیاست خارجی ایران را از نو بازسازی کند ، نشد ..

” روحانی ” در داوس فرصت استٍثنایی دیگری را مورد استفاده قرار داد تا نقطه نظرات خود را برای بعضی از شنوندگان هنوز ” شکاک ” خود تشریح کند . در مقا یسه با سخنان رییس جمهور ماقبل خود ، این سخنرانی ، تن دادن به واقعیات زمینی بود .

دیگر خبری از ادعای ” تعییر شیوه اداره جهان ” و ضربه به ” قدرت های غربی ” ” آن عبارات آشنای ورد گونه سخنرانی های ” احمدی نژاد ” نبود .

بجای آن روحانی واشنگتن را ترغیب کرد که که به این واقعیت تن دهد که ایران یک قدرت منطقه ای و واقعیتی سیاسی است . گویا وی به آمریکایی ها می گفت :” به این واقعیت تن بدهید آنگاه می توانیم ( سر وقت )با هم به حل مجموعه ای از مسائل بپردازیم .

در این راستا وی حرفهای زیادی برای طرح داشت( تا حدی که مترجم همزمان را از نفس می انداخت ) مبنی بر اینکه توسعه اقتصادی در خاور میانه به استقرار امنیت در خاور میانه وابسته است .او از فرصتهای بیشمار اقتصادی و تجارتی گفت که می تواند کشورهای همسایه را به یکدیگر نزدیکتر کند

وی از ترکیه ، عراق ، روسیه و پاکستان نام برد اما نامی از عربستان سعوی نبرد و این غفلت عمدی حاوی این اشاره بود که ایران و عربستان سعودی درگیر مناقشه ای نیابتی از لبنان تا یمن و از بحرین تا افغاتستان هستند .

همانطور که روحانی در مبارزات انتخاباتی خود گفت ، ایران و عربستان سعودی یا باید روابط را از نو ، بازسازی کنند و یا مشکلات فی ما بین را بیشتر از اینکه هست دامن بزنند .

کشور دیگری که روحانی از آن نام نبرد ” اسراییل ” بود . حذفی که قابل اشاره است . موضوع اسراییل هیچگاه برای روحانی کم اهمیت نیست . هواپیمای اختصاصی ” روحانی ” درست در کنار هواپیمایی که نخست وزیر ااسراییل ” بنیامین نتانیاهو ” را به زوریخ آورئه بود در فرودگاه بین المللی ” زوریخ ” در کنار یکدیگر بودند .

پرقسور ” کلاوس شواب ” ، پایه گذار ” نشست جهانی اقتصاد ، و مهماندار ” روحانی ” ، سعی کرد به آرامی توجه روحانی را به این مسئله جلب کند که آیا ممکنست ایران در رویکرد جدیدش به روابط بین الملل ، اسراییل را نیز مد نظر داشته باشد ؟ . سئوالی که روحانی بی پاسخ از کنار آن گدشت . این نشان داد که روحانی حداقل در شرایط فعلی بدلایلی آرمانی نمی خواهد یا قادر نیست که یک سری از ارزشهای بنیادی نظام را زیر سئوال ببرد .

در عین حال رویکرد کلیدی روحانی در این نشست عرضه “ایران” برای فروش به جامعه تجاری جهان ، بعنوان بازاری بکر و هشتاد میلیونی بود . وی تصریح کرد که دولت وی بر آنست که در30 سال آینده تمامی زمینه هارا برای تبدیل شدن ایران به یکی از ده اقتصاد برتر جهان آماده کند .

در این راستا پرتاب توپ وی به زمین شرکت های غربی بسیار پر سر وصدا بود . وی جهت اطمینان دهی ، وزیر نفت خود را با خود بهمراه آورده بود که او نیز بنوبه خود قول داد که تا ماه سپتامبر جاری ، وزارت شدیدا انحصاری نفت پروژه ها و پیشنهادهای جذاب در حوزه های نفت و گاز را به شرکت های بین المللی ارائه خواهد داد.

اما نا ظران شکاک با نگاه به رویکرد جدید روحانی برای تجدید سازمان اقتصاد و تجارت ایران ، بر آنند که تهران تنها با هدف کاهش مشکلات ناتشی از تحریم ها ی اقتصادی ناشی از برنامه هسته ای اش تن به این برنامه ها داد ه است و این تغییرات علامت یک بازنگری حقیقی سیاسی نیست . نهایت اینکه سخنرانی روحانی هیچ پیشنهاد قطعی جدیدی نداشت و مثلا نکته ای دال بر اینکه ایران در پی تجدید نظر در حمایت از “اسد” است نبود .

چنین قرائتی از روحانی در نظر نمی گیرد که نا قدان روحانی در تهران منتظر وی نشسته اند تا وی بلغزد .ووی نیز خود به عنوان یک بازیگرموقت میداند که باید میدان نبرد خود را خود بدقت انتخاب کند . در غیر اینصورت ، بزودی توسط رهبری نظام ، ، که بنحوی غیر منتظره نشان داد که از روی نیاز با موضوع مذاکره با آمریکا موافق است محدود خواهد شد . اما هیچگونه علامت دیگری قابل مشاهده نیست که نظام حاضر به تجدید نظر در اصول ج.ا است .

این آن واقعیاتی است که روحانی در تهران با آن روبرو خواهد شد و قدرتهای ” غربی ” وقتی لیست های در خواستی خود را ” را به روحانی تحویل میدهند باید این واقعیات را در نظر داشته باشند .در عین حال وی نیز باید این جرات را در خود ببیند که در بازگشت به تهران جملاتی را که در ” داوس ” گفت در آنجا نیز تکرار کند که ” در دنیای امروز هیچ کشوری نمی تواند در انزوازندگی کند و همبستگی اقتصادی یک واقعیت است” .

با تاکید بر چنین گقتمان صادقانه و روشنی در سطوح بالای دولت در ایران ، روحانی می تواند واقعا به نزدیک شدن ایران به جریان واقعی حرکت جهانی کمک کند و از قوی شدن نظرات بدبینان که می گویند انتخاب روحانی یک حیله و نه اراده ای برای تغییر حقیقی است جلوگیری کند .

اما این تجدید نظر در ایران پروسه ای دائمی است ; و در این میان موضوع اسراییل و عربستان سعودی نیز قابل توجه است موضوعی که روحانی در ” داوس” آنرا بکناری نهاد هرجند که این دو مسئله نهایتا کنا ر نهادنی نیستند .

لینک اصلی مقاله :http://edition.cnn.com/2014/01/23/business/davos-opinion-irans-rouhani-must-avoid-wings-clipped/index.html?hpt=imi_r1

 

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم بهمن 1392ساعت 1:53  توسط کاوه