زبان فارسی زبان خنیاگران رند بیتاب عشق زمینی است .

 

به وبلاگ کاوه فرزند ملت خوش آمدید 

در دوشنبه و سمرقند و بخارا، مجسمه ها ، اشعار و موسیقی اصیل فارسی تما ما دیگر است . در آنجا با مجسمه ابوعلی سینا روبرو می شوید که فیلسوفی  عصیانگر در مقابل آسمان بلند را بنمایش می گذارد

 

اگر به سمرقند ، بخارا ،دوشنبه یا ترمذ بروید ،  باشنیدن اشعار حافظ، ، سعدی و سایر شاعران کلاسیک شعر و ادب فارسی ، تصویری تماما متفاوت از آنچه که آخوندها از این شاعران و ادبیات ارائه می دهند ، برایتان مطرح می شود .

 در ایران عرب زده ، از حافظ یک آدم مفلوک  امامه بسر  ، شبیه به روضه خوان های دوره گرد ساخته اند که در اشعارش مدح پروردگار می گوید ، واز جور زمانه شکایت می کند ، تصاویر و مجسمه ها نیز چنین شخصیتی را برای مخاطب به نمایش می گذارند . بر همین مبنا نیز موسیقی سنتی ایرانی نیز تماما در مدح پروردگار و سر گشتگی انسان و ….. دور می زند و تم روضه و نوحه دارد

اما در دوشنبه و سمرقند و بخارا، مجسمه ها ، اشعار و موسیقی اصیل فارسی تما ما دیگر است . در آنجا با مجسمه ابوعلی سینا روبرو می شوید که فیلسوفی  عصیانگر در مقابل آسمان بلند را بنمایش می گذارد . فر دوسی چونان پهلوانی در حوزه ادب و شعر را می بینید . اشعار تماما در مدح زیبایی های زمینی است . موسیقی تم روضه ندارد .  :

ای دخترک که از شیرینی وخوش آب و رنگ بودن مثل یک خرمالوی کوچولو شیرین و هوس انگیز هستی

در باغ خنده های تو ، گلها بوجد و ترانه سرایی می درایند

هر آنقدر ساکن کوی  عشق بوده ام ، شیرینکی به شیرینی تو ندیده ام

بهر من دور ز گلزار عشق

خنده به لب یار به کویم بیا

به ناز و نیاز تو محتاجم به کویم بیا

از من دور نشو ، آن اندام زیبا را برقص در بیاور و چشمان تشنه مرا سیراب کن

صبحدمان ، با موهای افشان به نزدم بیا

مست و خرامان از افسانه عشق من ، شعر خوانان  بیا

تو سمر فند و بخارای شریف من هستی ، تو عشق منی ، بیا به نزدم بیا