پاورقی شماره 2

2-

ترامپ با عملکرد خود

واکاوی مستندات و دیدگاه‌ها پیرامون عملکرد ترامپ و پیامدهای جنگ در خاورمیانه

تحلیلگران سیاسی و رسانه‌های معتبر در ایالات متحده و جهان در گزارش‌های خود به بررسی این دیدگاه پرداخته‌اند که ورود دولت دونالد ترامپ به درگیری نظامی در خاورمیانه، مغایر با وعده‌های انتخاباتی او بوده و موقعیت سیاسی او و حزب جمهوری‌خواه را به شدت آسیب‌پذیر کرده است. در مقابل، کاخ سفید و حامیان ترامپ تفسیر متفاوتی از این رویدادها ارائه می‌دهند و این اقدام را ضروری می‌دانند.

۱. چرخش از وعده‌های انتخاباتی «بدون جنگ‌های جدید»

  • وعده‌های کارزار انتخاباتی ۲۰۲۴: طبق گزارش منتشرشده در روزنامه گاردین (The Guardian)، دونالد ترامپ در جریان رقابت‌های انتخاباتی سال ۲۰۲۴ بارها خود را «نامزد صلح» معرفی کرد و رقبای دموکرات خود را به جنگ‌طلبی متهم نمود. او در نوامبر ۲۰۲۴ در ایالت میشیگان (که با حمایت بخشی از رأی‌دهندگان عرب و مسلمان پیروز شد) خطاب به رأی‌دهندگان اظهار داشت که پیروزی کامالا هریس به معنای «مرگ و ویرانی و جنگ‌های بی‌پایان» است، در حالی که خود او «نامزد صلح» است.
  • تغییر موضع پس از آغاز درگیری‌ها: به گزارش گاردین، ترامپ پس از بازگشت به قدرت، دیپلماسی در خاورمیانه را کنار گذاشت و با آغاز حملات گسترده، عملاً از وعده‌های پیشین خود برای پایان دادن به «جنگ‌های بی‌پایان» فاصله گرفت.

۲. هزینه‌های مالی و فشار اقتصادی بر شهروندان آمریکایی

  • هزینه‌های مستقیم نظامی: بر اساس گزارش تحقیقی خبرگزاری آسوشیتدپرس (AP News) و بازتاب آن در پی‌بی‌اس (PBS News)، صورت‌حساب مستقیم جنگ با ایران برای مالیات‌دهندگان آمریکایی ابتدا به حدود ۴۷.۱ میلیارد دلار رسید و طبق گزارش جدیدتر آسوشیتدپرس، این رقم (بدون احتساب خسارت‌های وارده به پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه) از ۴۸.۳ میلیارد دلار فراتر رفته است.
  • تورم و نارضایتی عمومی: گزارش گاردین نشان می‌دهد که ناامنی در خلیج فارس و بسته شدن بخش عمده‌ای از تنگه هرمز، منجر به جهش جهانی قیمت انرژی و افزایش هزینه‌های زندگی در آمریکا شد. طبق نظرسنجی مشترک مؤسسه امور جهانی (IGA) و YouGov (که در عرب‌نیوز نیز بازتاب یافت)، ۸۱ درصد از شهروندان آمریکایی (از جمله ۷۳ درصد از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه) اعلام کردند که این جنگ هزینه‌های زندگی آن‌ها را افزایش داده است و بیش از دو برابر رأی‌دهندگان، مهار تورم و قیمت‌ها را بر دستیابی به اهداف نظامی در ایران ترجیح داده‌اند.

۳. اتهام تبعیت از اسرائیل و شکاف در پایگاه رأی ترامپ (MAGA)

  • نقش دولت اسرائیل: گزارش‌های رسانه‌هایی نظیر سی‌بی‌اس نیوز (CBS News) و تحلیل‌های منتقدان نشان می‌دهد که دولت بنیامین نتانیاهو نقش فعالی در ترغیب کاخ سفید برای آغاز و تداوم حملات نظامی علیه ایران داشته است. در تحلیل‌های پل کریگ رابرتس نیز تاکید شده است که ترامپ دولت خود را در اختیار دستور کار نتانیاهو قرار داده و این جنگ نه در راستای منافع آمریکا، بلکه برای تثبیت هژمونی اسرائیل در خاورمیانه انجام شده است.
  • انتقادات از درون جریان راست آمریکا: به گزارش TRT World و میدل ایست آی (Middle East Eye)، این سیاست با واکنش تند چهره‌های شاخص جریان «اول آمریکا» روبرو شد. برای نمونه، مارجوری تیلور گرین (نماینده سابق جمهوری‌خواه و از متحدان سرسخت پیشین ترامپ) در مصاحبه با برنامه مگین کلی، این جنگ را تجاوز بدون تحریک قبلی دانست و تصریح کرد: «جنبش ما قرار بود اول آمریکا باشد، نه اول اسرائیل» و دولت ترامپ را به خیانت به دستور کار «اول آمریکا» متهم کرد.

۴. آسیب‌پذیری سیاسی و پیامدهای انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶

  • شکست در انتخابات کنگره: پس از پیروزی قاطع حزب دموکرات در انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر ۲۰۲۶، جی‌دی ونس (معاون رئیس‌جمهور آمریکا) در پیامی که توسط پی‌بی‌اس (PBS News) و الجزیره (Al Jazeera) پوشش داده شد، جنگ نامحبوب با ایران را عامل اصلی شکست سنگین جمهوری‌خواهان دانست و نوشت: «دلیل شکست ما این جنگ است… اگر می‌خواهید استدلال کنید که این جنگ ارزشش را داشت و از دست دادن سنا برای ۶ سال آینده ارزشش را داشت، بفرمایید استدلال کنید».
  • قرار گرفتن در معرض تحقیقات و فشار کنگره: همان‌طور که روزنامه واشنگتن‌پست در گزارش ۱۴ نوامبر ۲۰۲۶ خود (با عنوان Middle East monarchies brace for Trump corruption scrutiny after blue wave) به قلم سوزانا جورج (Susannah George) و بازنشر جزئیات آن در Clash Report اشاره کرده است، از دست رفتن اکثریت در کنگره باعث شده دولت ترامپ در برابر تحقیقات گسترده کمیته‌های کنگره — از جمله بررسی معاملات مالی و رمزارزی خانواده ترامپ با کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس — کاملاً آسیب‌پذیر شود.

دیدگاه مقابل: دفاعیات کاخ سفید و حامیان ترامپ

در برابر این انتقادات، دونالد ترامپ و اعضای دولت او استدلال‌های متفاوتی را برای توجیه اقدامات خود مطرح می‌کنند:

  1. پیشگیری از تهدید هسته‌ای و غیرمتعارف: به گزارش فوربز (Forbes) و سی‌بی‌اس نیوز (CBS News)، ترامپ در مصاحبه‌های خود (از جمله در نوامبر ۲۰۲۶) تاکید کرده است که با وجود هزینه سیاسی سنگین در انتخابات میان‌دوره‌ای، تصمیم به حمله کاملاً درست بوده و اگر به عقب بازگردد «قطعاً دوباره این کار را انجام می‌دهد». او مدعی است که آمریکا با این حملات مانع دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای شده و اکنون نیز تهران را در زمینه تسلیحات شیمیایی و بیولوژیک زیر نظر دارد.
  2. شروط سخت‌گیرانه برای پایان جنگ: طبق گزارش آسوشیتدپرس (AP News) و مجله تایم (TIME)، ترامپ همچنان بر مواضع خود پافشاری می‌کند و می‌گوید ایران خواهان توافق برای پایان مخاصمات است، اما پیشنهادهای تهران از نظر او «قابل قبول» نیست و ممکن است تصمیمات نظامی بعدی تا سال ۲۰۲۷ ادامه یابد.
  3. حمایت بخش عمده بدنه جمهوری‌خواهان: طبق داده‌های همان نظرسنجی مؤسسه امور جهانی (IGA)، با وجود نارضایتی عمومی در کل جامعه آمریکا، همچنان ۶۰ درصد از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه معتقدند تصمیم‌گیری درباره ادامه یا پایان جنگ باید در اختیار شخص دونالد ترامپ باشد و تنها ۱۳ درصد از آن‌ها گفته‌اند حمایت یک نامزد از این جنگ باعث می‌شود به او رأی ندهند.

واکاوی مستندات و دیدگاه‌ها پیرامون عملکرد ترامپ و پیامدهای جنگ در خاورمیانه

تحلیلگران سیاسی و رسانه‌های معتبر در ایالات متحده و جهان در گزارش‌های خود به بررسی این دیدگاه پرداخته‌اند که ورود دولت دونالد ترامپ به درگیری نظامی در خاورمیانه، مغایر با وعده‌های انتخاباتی او بوده و موقعیت سیاسی او و حزب جمهوری‌خواه را به شدت آسیب‌پذیر کرده است. در مقابل، کاخ سفید و حامیان ترامپ تفسیر متفاوتی از این رویدادها ارائه می‌دهند و این اقدام را ضروری می‌دانند.

۱. چرخش از وعده‌های انتخاباتی «بدون جنگ‌های جدید»

  • وعده‌های کارزار انتخاباتی ۲۰۲۴: طبق گزارش منتشرشده در روزنامه گاردین (The Guardian)، دونالد ترامپ در جریان رقابت‌های انتخاباتی سال ۲۰۲۴ بارها خود را «نامزد صلح» معرفی کرد و رقبای دموکرات خود را به جنگ‌طلبی متهم نمود. او در نوامبر ۲۰۲۴ در ایالت میشیگان (که با حمایت بخشی از رأی‌دهندگان عرب و مسلمان پیروز شد) خطاب به رأی‌دهندگان اظهار داشت که پیروزی کامالا هریس به معنای «مرگ و ویرانی و جنگ‌های بی‌پایان» است، در حالی که خود او «نامزد صلح» است.
  • تغییر موضع پس از آغاز درگیری‌ها: به گزارش گاردین، ترامپ پس از بازگشت به قدرت، دیپلماسی در خاورمیانه را کنار گذاشت و با آغاز حملات گسترده، عملاً از وعده‌های پیشین خود برای پایان دادن به «جنگ‌های بی‌پایان» فاصله گرفت.

۲. هزینه‌های مالی و فشار اقتصادی بر شهروندان آمریکایی

  • هزینه‌های مستقیم نظامی: بر اساس گزارش تحقیقی خبرگزاری آسوشیتدپرس (AP News) و بازتاب آن در پی‌بی‌اس (PBS News)، صورت‌حساب مستقیم جنگ با ایران برای مالیات‌دهندگان آمریکایی ابتدا به حدود ۴۷.۱ میلیارد دلار رسید و طبق گزارش جدیدتر آسوشیتدپرس، این رقم (بدون احتساب خسارت‌های وارده به پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه) از ۴۸.۳ میلیارد دلار فراتر رفته است.
  • تورم و نارضایتی عمومی: گزارش گاردین نشان می‌دهد که ناامنی در خلیج فارس و بسته شدن بخش عمده‌ای از تنگه هرمز، منجر به جهش جهانی قیمت انرژی و افزایش هزینه‌های زندگی در آمریکا شد. طبق نظرسنجی مشترک مؤسسه امور جهانی (IGA) و YouGov (که در عرب‌نیوز نیز بازتاب یافت)، ۸۱ درصد از شهروندان آمریکایی (از جمله ۷۳ درصد از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه) اعلام کردند که این جنگ هزینه‌های زندگی آن‌ها را افزایش داده است و بیش از دو برابر رأی‌دهندگان، مهار تورم و قیمت‌ها را بر دستیابی به اهداف نظامی در ایران ترجیح داده‌اند.

۳. اتهام تبعیت از اسرائیل و شکاف در پایگاه رأی ترامپ (MAGA)

  • نقش دولت اسرائیل: گزارش‌های رسانه‌هایی نظیر سی‌بی‌اس نیوز (CBS News) و تحلیل‌های منتقدان نشان می‌دهد که دولت بنیامین نتانیاهو نقش فعالی در ترغیب کاخ سفید برای آغاز و تداوم حملات نظامی علیه ایران داشته است. در تحلیل‌های پل کریگ رابرتس نیز تاکید شده است که ترامپ دولت خود را در اختیار دستور کار نتانیاهو قرار داده و این جنگ نه در راستای منافع آمریکا، بلکه برای تثبیت هژمونی اسرائیل در خاورمیانه انجام شده است.
  • انتقادات از درون جریان راست آمریکا: به گزارش TRT World و میدل ایست آی (Middle East Eye)، این سیاست با واکنش تند چهره‌های شاخص جریان «اول آمریکا» روبرو شد. برای نمونه، مارجوری تیلور گرین (نماینده سابق جمهوری‌خواه و از متحدان سرسخت پیشین ترامپ) در مصاحبه با برنامه مگین کلی، این جنگ را تجاوز بدون تحریک قبلی دانست و تصریح کرد: «جنبش ما قرار بود اول آمریکا باشد، نه اول اسرائیل» و دولت ترامپ را به خیانت به دستور کار «اول آمریکا» متهم کرد.

۴. آسیب‌پذیری سیاسی و پیامدهای انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶

  • شکست در انتخابات کنگره: پس از پیروزی قاطع حزب دموکرات در انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر ۲۰۲۶، جی‌دی ونس (معاون رئیس‌جمهور آمریکا) در پیامی که توسط پی‌بی‌اس (PBS News) و الجزیره (Al Jazeera) پوشش داده شد، جنگ نامحبوب با ایران را عامل اصلی شکست سنگین جمهوری‌خواهان دانست و نوشت: «دلیل شکست ما این جنگ است… اگر می‌خواهید استدلال کنید که این جنگ ارزشش را داشت و از دست دادن سنا برای ۶ سال آینده ارزشش را داشت، بفرمایید استدلال کنید».
  • قرار گرفتن در معرض تحقیقات و فشار کنگره: همان‌طور که روزنامه واشنگتن‌پست در گزارش ۱۴ نوامبر ۲۰۲۶ خود (با عنوان Middle East monarchies brace for Trump corruption scrutiny after blue wave) به قلم سوزانا جورج (Susannah George) و بازنشر جزئیات آن در Clash Report اشاره کرده است، از دست رفتن اکثریت در کنگره باعث شده دولت ترامپ در برابر تحقیقات گسترده کمیته‌های کنگره — از جمله بررسی معاملات مالی و رمزارزی خانواده ترامپ با کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس — کاملاً آسیب‌پذیر شود.

دیدگاه مقابل: دفاعیات کاخ سفید و حامیان ترامپ

در برابر این انتقادات، دونالد ترامپ و اعضای دولت او استدلال‌های متفاوتی را برای توجیه اقدامات خود مطرح می‌کنند:

  1. پیشگیری از تهدید هسته‌ای و غیرمتعارف: به گزارش فوربز (Forbes) و سی‌بی‌اس نیوز (CBS News)، ترامپ در مصاحبه‌های خود (از جمله در نوامبر ۲۰۲۶) تاکید کرده است که با وجود هزینه سیاسی سنگین در انتخابات میان‌دوره‌ای، تصمیم به حمله کاملاً درست بوده و اگر به عقب بازگردد «قطعاً دوباره این کار را انجام می‌دهد». او مدعی است که آمریکا با این حملات مانع دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای شده و اکنون نیز تهران را در زمینه تسلیحات شیمیایی و بیولوژیک زیر نظر دارد.
  2. شروط سخت‌گیرانه برای پایان جنگ: طبق گزارش آسوشیتدپرس (AP News) و مجله تایم (TIME)، ترامپ همچنان بر مواضع خود پافشاری می‌کند و می‌گوید ایران خواهان توافق برای پایان مخاصمات است، اما پیشنهادهای تهران از نظر او «قابل قبول» نیست و ممکن است تصمیمات نظامی بعدی تا سال ۲۰۲۷ ادامه یابد.
  3. حمایت بخش عمده بدنه جمهوری‌خواهان: طبق داده‌های همان نظرسنجی مؤسسه امور جهانی (IGA)، با وجود نارضایتی عمومی در کل جامعه آمریکا، همچنان ۶۰ درصد از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه معتقدند تصمیم‌گیری درباره ادامه یا پایان جنگ باید در اختیار شخص دونالد ترامپ باشد و تنها ۱۳ درصد از آن‌ها گفته‌اند حمایت یک نامزد از این جنگ باعث می‌شود به او رأی ندهند.

واکاوی مستندات و دیدگاه‌ها پیرامون عملکرد ترامپ و پیامدهای جنگ در خاورمیانه

تحلیلگران سیاسی و رسانه‌های معتبر در ایالات متحده و جهان در گزارش‌های خود به بررسی این دیدگاه پرداخته‌اند که ورود دولت دونالد ترامپ به درگیری نظامی در خاورمیانه، مغایر با وعده‌های انتخاباتی او بوده و موقعیت سیاسی او و حزب جمهوری‌خواه را به شدت آسیب‌پذیر کرده است. در مقابل، کاخ سفید و حامیان ترامپ تفسیر متفاوتی از این رویدادها ارائه می‌دهند و این اقدام را ضروری می‌دانند.

۱. چرخش از وعده‌های انتخاباتی «بدون جنگ‌های جدید»

  • وعده‌های کارزار انتخاباتی ۲۰۲۴: طبق گزارش منتشرشده در روزنامه گاردین (The Guardian)، دونالد ترامپ در جریان رقابت‌های انتخاباتی سال ۲۰۲۴ بارها خود را «نامزد صلح» معرفی کرد و رقبای دموکرات خود را به جنگ‌طلبی متهم نمود. او در نوامبر ۲۰۲۴ در ایالت میشیگان (که با حمایت بخشی از رأی‌دهندگان عرب و مسلمان پیروز شد) خطاب به رأی‌دهندگان اظهار داشت که پیروزی کامالا هریس به معنای «مرگ و ویرانی و جنگ‌های بی‌پایان» است، در حالی که خود او «نامزد صلح» است.
  • تغییر موضع پس از آغاز درگیری‌ها: به گزارش گاردین، ترامپ پس از بازگشت به قدرت، دیپلماسی در خاورمیانه را کنار گذاشت و با آغاز حملات گسترده، عملاً از وعده‌های پیشین خود برای پایان دادن به «جنگ‌های بی‌پایان» فاصله گرفت.

۲. هزینه‌های مالی و فشار اقتصادی بر شهروندان آمریکایی

  • هزینه‌های مستقیم نظامی: بر اساس گزارش تحقیقی خبرگزاری آسوشیتدپرس (AP News) و بازتاب آن در پی‌بی‌اس (PBS News)، صورت‌حساب مستقیم جنگ با ایران برای مالیات‌دهندگان آمریکایی ابتدا به حدود ۴۷.۱ میلیارد دلار رسید و طبق گزارش جدیدتر آسوشیتدپرس، این رقم (بدون احتساب خسارت‌های وارده به پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه) از ۴۸.۳ میلیارد دلار فراتر رفته است.
  • تورم و نارضایتی عمومی: گزارش گاردین نشان می‌دهد که ناامنی در خلیج فارس و بسته شدن بخش عمده‌ای از تنگه هرمز، منجر به جهش جهانی قیمت انرژی و افزایش هزینه‌های زندگی در آمریکا شد. طبق نظرسنجی مشترک مؤسسه امور جهانی (IGA) و YouGov (که در عرب‌نیوز نیز بازتاب یافت)، ۸۱ درصد از شهروندان آمریکایی (از جمله ۷۳ درصد از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه) اعلام کردند که این جنگ هزینه‌های زندگی آن‌ها را افزایش داده است و بیش از دو برابر رأی‌دهندگان، مهار تورم و قیمت‌ها را بر دستیابی به اهداف نظامی در ایران ترجیح داده‌اند.

۳. اتهام تبعیت از اسرائیل و شکاف در پایگاه رأی ترامپ (MAGA)

  • نقش دولت اسرائیل: گزارش‌های رسانه‌هایی نظیر سی‌بی‌اس نیوز (CBS News) و تحلیل‌های منتقدان نشان می‌دهد که دولت بنیامین نتانیاهو نقش فعالی در ترغیب کاخ سفید برای آغاز و تداوم حملات نظامی علیه ایران داشته است. در تحلیل‌های پل کریگ رابرتس نیز تاکید شده است که ترامپ دولت خود را در اختیار دستور کار نتانیاهو قرار داده و این جنگ نه در راستای منافع آمریکا، بلکه برای تثبیت هژمونی اسرائیل در خاورمیانه انجام شده است.
  • انتقادات از درون جریان راست آمریکا: به گزارش TRT World و میدل ایست آی (Middle East Eye)، این سیاست با واکنش تند چهره‌های شاخص جریان «اول آمریکا» روبرو شد. برای نمونه، مارجوری تیلور گرین (نماینده سابق جمهوری‌خواه و از متحدان سرسخت پیشین ترامپ) در مصاحبه با برنامه مگین کلی، این جنگ را تجاوز بدون تحریک قبلی دانست و تصریح کرد: «جنبش ما قرار بود اول آمریکا باشد، نه اول اسرائیل» و دولت ترامپ را به خیانت به دستور کار «اول آمریکا» متهم کرد.

۴. آسیب‌پذیری سیاسی و پیامدهای انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶

  • شکست در انتخابات کنگره: پس از پیروزی قاطع حزب دموکرات در انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر ۲۰۲۶، جی‌دی ونس (معاون رئیس‌جمهور آمریکا) در پیامی که توسط پی‌بی‌اس (PBS News) و الجزیره (Al Jazeera) پوشش داده شد، جنگ نامحبوب با ایران را عامل اصلی شکست سنگین جمهوری‌خواهان دانست و نوشت: «دلیل شکست ما این جنگ است… اگر می‌خواهید استدلال کنید که این جنگ ارزشش را داشت و از دست دادن سنا برای ۶ سال آینده ارزشش را داشت، بفرمایید استدلال کنید».
  • قرار گرفتن در معرض تحقیقات و فشار کنگره: همان‌طور که روزنامه واشنگتن‌پست در گزارش ۱۴ نوامبر ۲۰۲۶ خود (با عنوان Middle East monarchies brace for Trump corruption scrutiny after blue wave) به قلم سوزانا جورج (Susannah George) و بازنشر جزئیات آن در Clash Report اشاره کرده است، از دست رفتن اکثریت در کنگره باعث شده دولت ترامپ در برابر تحقیقات گسترده کمیته‌های کنگره — از جمله بررسی معاملات مالی و رمزارزی خانواده ترامپ با کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس — کاملاً آسیب‌پذیر شود.

دیدگاه مقابل: دفاعیات کاخ سفید و حامیان ترامپ

در برابر این انتقادات، دونالد ترامپ و اعضای دولت او استدلال‌های متفاوتی را برای توجیه اقدامات خود مطرح می‌کنند:

  1. پیشگیری از تهدید هسته‌ای و غیرمتعارف: به گزارش فوربز (Forbes) و سی‌بی‌اس نیوز (CBS News)، ترامپ در مصاحبه‌های خود (از جمله در نوامبر ۲۰۲۶) تاکید کرده است که با وجود هزینه سیاسی سنگین در انتخابات میان‌دوره‌ای، تصمیم به حمله کاملاً درست بوده و اگر به عقب بازگردد «قطعاً دوباره این کار را انجام می‌دهد». او مدعی است که آمریکا با این حملات مانع دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای شده و اکنون نیز تهران را در زمینه تسلیحات شیمیایی و بیولوژیک زیر نظر دارد.
  2. شروط سخت‌گیرانه برای پایان جنگ: طبق گزارش آسوشیتدپرس (AP News) و مجله تایم (TIME)، ترامپ همچنان بر مواضع خود پافشاری می‌کند و می‌گوید ایران خواهان توافق برای پایان مخاصمات است، اما پیشنهادهای تهران از نظر او «قابل قبول» نیست و ممکن است تصمیمات نظامی بعدی تا سال ۲۰۲۷ ادامه یابد.
  3. حمایت بخش عمده بدنه جمهوری‌خواهان: طبق داده‌های همان نظرسنجی مؤسسه امور جهانی (IGA)، با وجود نارضایتی عمومی در کل جامعه آمریکا، همچنان ۶۰ درصد از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه معتقدند تصمیم‌گیری درباره ادامه یا پایان جنگ باید در اختیار شخص دونالد ترامپ باشد و تنها ۱۳ درصد از آن‌ها گفته‌اند حمایت یک نامزد از این جنگ باعث می‌شود به او رأی ندهند.

واکاوی مستندات و دیدگاه‌ها پیرامون عملکرد ترامپ و پیامدهای جنگ در خاورمیانه

تحلیلگران سیاسی و رسانه‌های معتبر در ایالات متحده و جهان در گزارش‌های خود به بررسی این دیدگاه پرداخته‌اند که ورود دولت دونالد ترامپ به درگیری نظامی در خاورمیانه، مغایر با وعده‌های انتخاباتی او بوده و موقعیت سیاسی او و حزب جمهوری‌خواه را به شدت آسیب‌پذیر کرده است. در مقابل، کاخ سفید و حامیان ترامپ تفسیر متفاوتی از این رویدادها ارائه می‌دهند و این اقدام را ضروری می‌دانند.

۱. چرخش از وعده‌های انتخاباتی «بدون جنگ‌های جدید»

  • وعده‌های کارزار انتخاباتی ۲۰۲۴: طبق گزارش منتشرشده در روزنامه گاردین (The Guardian)، دونالد ترامپ در جریان رقابت‌های انتخاباتی سال ۲۰۲۴ بارها خود را «نامزد صلح» معرفی کرد و رقبای دموکرات خود را به جنگ‌طلبی متهم نمود. او در نوامبر ۲۰۲۴ در ایالت میشیگان (که با حمایت بخشی از رأی‌دهندگان عرب و مسلمان پیروز شد) خطاب به رأی‌دهندگان اظهار داشت که پیروزی کامالا هریس به معنای «مرگ و ویرانی و جنگ‌های بی‌پایان» است، در حالی که خود او «نامزد صلح» است.
  • تغییر موضع پس از آغاز درگیری‌ها: به گزارش گاردین، ترامپ پس از بازگشت به قدرت، دیپلماسی در خاورمیانه را کنار گذاشت و با آغاز حملات گسترده، عملاً از وعده‌های پیشین خود برای پایان دادن به «جنگ‌های بی‌پایان» فاصله گرفت.

۲. هزینه‌های مالی و فشار اقتصادی بر شهروندان آمریکایی

  • هزینه‌های مستقیم نظامی: بر اساس گزارش تحقیقی خبرگزاری آسوشیتدپرس (AP News) و بازتاب آن در پی‌بی‌اس (PBS News)، صورت‌حساب مستقیم جنگ با ایران برای مالیات‌دهندگان آمریکایی ابتدا به حدود ۴۷.۱ میلیارد دلار رسید و طبق گزارش جدیدتر آسوشیتدپرس، این رقم (بدون احتساب خسارت‌های وارده به پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه) از ۴۸.۳ میلیارد دلار فراتر رفته است.
  • تورم و نارضایتی عمومی: گزارش گاردین نشان می‌دهد که ناامنی در خلیج فارس و بسته شدن بخش عمده‌ای از تنگه هرمز، منجر به جهش جهانی قیمت انرژی و افزایش هزینه‌های زندگی در آمریکا شد. طبق نظرسنجی مشترک مؤسسه امور جهانی (IGA) و YouGov (که در عرب‌نیوز نیز بازتاب یافت)، ۸۱ درصد از شهروندان آمریکایی (از جمله ۷۳ درصد از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه) اعلام کردند که این جنگ هزینه‌های زندگی آن‌ها را افزایش داده است و بیش از دو برابر رأی‌دهندگان، مهار تورم و قیمت‌ها را بر دستیابی به اهداف نظامی در ایران ترجیح داده‌اند.

۳. اتهام تبعیت از اسرائیل و شکاف در پایگاه رأی ترامپ (MAGA)

  • نقش دولت اسرائیل: گزارش‌های رسانه‌هایی نظیر سی‌بی‌اس نیوز (CBS News) و تحلیل‌های منتقدان نشان می‌دهد که دولت بنیامین نتانیاهو نقش فعالی در ترغیب کاخ سفید برای آغاز و تداوم حملات نظامی علیه ایران داشته است. در تحلیل‌های پل کریگ رابرتس نیز تاکید شده است که ترامپ دولت خود را در اختیار دستور کار نتانیاهو قرار داده و این جنگ نه در راستای منافع آمریکا، بلکه برای تثبیت هژمونی اسرائیل در خاورمیانه انجام شده است.
  • انتقادات از درون جریان راست آمریکا: به گزارش TRT World و میدل ایست آی (Middle East Eye)، این سیاست با واکنش تند چهره‌های شاخص جریان «اول آمریکا» روبرو شد. برای نمونه، مارجوری تیلور گرین (نماینده سابق جمهوری‌خواه و از متحدان سرسخت پیشین ترامپ) در مصاحبه با برنامه مگین کلی، این جنگ را تجاوز بدون تحریک قبلی دانست و تصریح کرد: «جنبش ما قرار بود اول آمریکا باشد، نه اول اسرائیل» و دولت ترامپ را به خیانت به دستور کار «اول آمریکا» متهم کرد.

۴. آسیب‌پذیری سیاسی و پیامدهای انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶

  • شکست در انتخابات کنگره: پس از پیروزی قاطع حزب دموکرات در انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر ۲۰۲۶، جی‌دی ونس (معاون رئیس‌جمهور آمریکا) در پیامی که توسط پی‌بی‌اس (PBS News) و الجزیره (Al Jazeera) پوشش داده شد، جنگ نامحبوب با ایران را عامل اصلی شکست سنگین جمهوری‌خواهان دانست و نوشت: «دلیل شکست ما این جنگ است… اگر می‌خواهید استدلال کنید که این جنگ ارزشش را داشت و از دست دادن سنا برای ۶ سال آینده ارزشش را داشت، بفرمایید استدلال کنید».
  • قرار گرفتن در معرض تحقیقات و فشار کنگره: همان‌طور که روزنامه واشنگتن‌پست در گزارش ۱۴ نوامبر ۲۰۲۶ خود (با عنوان Middle East monarchies brace for Trump corruption scrutiny after blue wave) به قلم سوزانا جورج (Susannah George) و بازنشر جزئیات آن در Clash Report اشاره کرده است، از دست رفتن اکثریت در کنگره باعث شده دولت ترامپ در برابر تحقیقات گسترده کمیته‌های کنگره — از جمله بررسی معاملات مالی و رمزارزی خانواده ترامپ با کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس — کاملاً آسیب‌پذیر شود.

دیدگاه مقابل: دفاعیات کاخ سفید و حامیان ترامپ

در برابر این انتقادات، دونالد ترامپ و اعضای دولت او استدلال‌های متفاوتی را برای توجیه اقدامات خود مطرح می‌کنند:

  1. پیشگیری از تهدید هسته‌ای و غیرمتعارف: به گزارش فوربز (Forbes) و سی‌بی‌اس نیوز (CBS News)، ترامپ در مصاحبه‌های خود (از جمله در نوامبر ۲۰۲۶) تاکید کرده است که با وجود هزینه سیاسی سنگین در انتخابات میان‌دوره‌ای، تصمیم به حمله کاملاً درست بوده و اگر به عقب بازگردد «قطعاً دوباره این کار را انجام می‌دهد». او مدعی است که آمریکا با این حملات مانع دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای شده و اکنون نیز تهران را در زمینه تسلیحات شیمیایی و بیولوژیک زیر نظر دارد.
  2. شروط سخت‌گیرانه برای پایان جنگ: طبق گزارش آسوشیتدپرس (AP News) و مجله تایم (TIME)، ترامپ همچنان بر مواضع خود پافشاری می‌کند و می‌گوید ایران خواهان توافق برای پایان مخاصمات است، اما پیشنهادهای تهران از نظر او «قابل قبول» نیست و ممکن است تصمیمات نظامی بعدی تا سال ۲۰۲۷ ادامه یابد.
  3. حمایت بخش عمده بدنه جمهوری‌خواهان: طبق داده‌های همان نظرسنجی مؤسسه امور جهانی (IGA)، با وجود نارضایتی عمومی در کل جامعه آمریکا، همچنان ۶۰ درصد از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه معتقدند تصمیم‌گیری درباره ادامه یا پایان جنگ باید در اختیار شخص دونالد ترامپ باشد و تنها ۱۳ درصد از آن‌ها گفته‌اند حمایت یک نامزد از این جنگ باعث می‌شود به او رأی ندهند.

واکاوی مستندات و دیدگاه‌ها پیرامون عملکرد ترامپ و پیامدهای جنگ در خاورمیانه

تحلیلگران سیاسی و رسانه‌های معتبر در ایالات متحده و جهان در گزارش‌های خود به بررسی این دیدگاه پرداخته‌اند که ورود دولت دونالد ترامپ به درگیری نظامی در خاورمیانه، مغایر با وعده‌های انتخاباتی او بوده و موقعیت سیاسی او و حزب جمهوری‌خواه را به شدت آسیب‌پذیر کرده است. در مقابل، کاخ سفید و حامیان ترامپ تفسیر متفاوتی از این رویدادها ارائه می‌دهند و این اقدام را ضروری می‌دانند.

۱. چرخش از وعده‌های انتخاباتی «بدون جنگ‌های جدید»

  • وعده‌های کارزار انتخاباتی ۲۰۲۴: طبق گزارش منتشرشده در روزنامه گاردین (The Guardian)، دونالد ترامپ در جریان رقابت‌های انتخاباتی سال ۲۰۲۴ بارها خود را «نامزد صلح» معرفی کرد و رقبای دموکرات خود را به جنگ‌طلبی متهم نمود. او در نوامبر ۲۰۲۴ در ایالت میشیگان (که با حمایت بخشی از رأی‌دهندگان عرب و مسلمان پیروز شد) خطاب به رأی‌دهندگان اظهار داشت که پیروزی کامالا هریس به معنای «مرگ و ویرانی و جنگ‌های بی‌پایان» است، در حالی که خود او «نامزد صلح» است.
  • تغییر موضع پس از آغاز درگیری‌ها: به گزارش گاردین، ترامپ پس از بازگشت به قدرت، دیپلماسی در خاورمیانه را کنار گذاشت و با آغاز حملات گسترده، عملاً از وعده‌های پیشین خود برای پایان دادن به «جنگ‌های بی‌پایان» فاصله گرفت.

۲. هزینه‌های مالی و فشار اقتصادی بر شهروندان آمریکایی

  • هزینه‌های مستقیم نظامی: بر اساس گزارش تحقیقی خبرگزاری آسوشیتدپرس (AP News) و بازتاب آن در پی‌بی‌اس (PBS News)، صورت‌حساب مستقیم جنگ با ایران برای مالیات‌دهندگان آمریکایی ابتدا به حدود ۴۷.۱ میلیارد دلار رسید و طبق گزارش جدیدتر آسوشیتدپرس، این رقم (بدون احتساب خسارت‌های وارده به پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه) از ۴۸.۳ میلیارد دلار فراتر رفته است.
  • تورم و نارضایتی عمومی: گزارش گاردین نشان می‌دهد که ناامنی در خلیج فارس و بسته شدن بخش عمده‌ای از تنگه هرمز، منجر به جهش جهانی قیمت انرژی و افزایش هزینه‌های زندگی در آمریکا شد. طبق نظرسنجی مشترک مؤسسه امور جهانی (IGA) و YouGov (که در عرب‌نیوز نیز بازتاب یافت)، ۸۱ درصد از شهروندان آمریکایی (از جمله ۷۳ درصد از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه) اعلام کردند که این جنگ هزینه‌های زندگی آن‌ها را افزایش داده است و بیش از دو برابر رأی‌دهندگان، مهار تورم و قیمت‌ها را بر دستیابی به اهداف نظامی در ایران ترجیح داده‌اند.

۳. اتهام تبعیت از اسرائیل و شکاف در پایگاه رأی ترامپ (MAGA)

  • نقش دولت اسرائیل: گزارش‌های رسانه‌هایی نظیر سی‌بی‌اس نیوز (CBS News) و تحلیل‌های منتقدان نشان می‌دهد که دولت بنیامین نتانیاهو نقش فعالی در ترغیب کاخ سفید برای آغاز و تداوم حملات نظامی علیه ایران داشته است. در تحلیل‌های پل کریگ رابرتس نیز تاکید شده است که ترامپ دولت خود را در اختیار دستور کار نتانیاهو قرار داده و این جنگ نه در راستای منافع آمریکا، بلکه برای تثبیت هژمونی اسرائیل در خاورمیانه انجام شده است.
  • انتقادات از درون جریان راست آمریکا: به گزارش TRT World و میدل ایست آی (Middle East Eye)، این سیاست با واکنش تند چهره‌های شاخص جریان «اول آمریکا» روبرو شد. برای نمونه، مارجوری تیلور گرین (نماینده سابق جمهوری‌خواه و از متحدان سرسخت پیشین ترامپ) در مصاحبه با برنامه مگین کلی، این جنگ را تجاوز بدون تحریک قبلی دانست و تصریح کرد: «جنبش ما قرار بود اول آمریکا باشد، نه اول اسرائیل» و دولت ترامپ را به خیانت به دستور کار «اول آمریکا» متهم کرد.

۴. آسیب‌پذیری سیاسی و پیامدهای انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶

  • شکست در انتخابات کنگره: پس از پیروزی قاطع حزب دموکرات در انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر ۲۰۲۶، جی‌دی ونس (معاون رئیس‌جمهور آمریکا) در پیامی که توسط پی‌بی‌اس (PBS News) و الجزیره (Al Jazeera) پوشش داده شد، جنگ نامحبوب با ایران را عامل اصلی شکست سنگین جمهوری‌خواهان دانست و نوشت: «دلیل شکست ما این جنگ است… اگر می‌خواهید استدلال کنید که این جنگ ارزشش را داشت و از دست دادن سنا برای ۶ سال آینده ارزشش را داشت، بفرمایید استدلال کنید».
  • قرار گرفتن در معرض تحقیقات و فشار کنگره: همان‌طور که روزنامه واشنگتن‌پست در گزارش ۱۴ نوامبر ۲۰۲۶ خود (با عنوان Middle East monarchies brace for Trump corruption scrutiny after blue wave) به قلم سوزانا جورج (Susannah George) و بازنشر جزئیات آن در Clash Report اشاره کرده است، از دست رفتن اکثریت در کنگره باعث شده دولت ترامپ در برابر تحقیقات گسترده کمیته‌های کنگره — از جمله بررسی معاملات مالی و رمزارزی خانواده ترامپ با کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس — کاملاً آسیب‌پذیر شود.

دیدگاه مقابل: دفاعیات کاخ سفید و حامیان ترامپ

در برابر این انتقادات، دونالد ترامپ و اعضای دولت او استدلال‌های متفاوتی را برای توجیه اقدامات خود مطرح می‌کنند:

  1. پیشگیری از تهدید هسته‌ای و غیرمتعارف: به گزارش فوربز (Forbes) و سی‌بی‌اس نیوز (CBS News)، ترامپ در مصاحبه‌های خود (از جمله در نوامبر ۲۰۲۶) تاکید کرده است که با وجود هزینه سیاسی سنگین در انتخابات میان‌دوره‌ای، تصمیم به حمله کاملاً درست بوده و اگر به عقب بازگردد «قطعاً دوباره این کار را انجام می‌دهد». او مدعی است که آمریکا با این حملات مانع دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای شده و اکنون نیز تهران را در زمینه تسلیحات شیمیایی و بیولوژیک زیر نظر دارد.
  2. شروط سخت‌گیرانه برای پایان جنگ: طبق گزارش آسوشیتدپرس (AP News) و مجله تایم (TIME)، ترامپ همچنان بر مواضع خود پافشاری می‌کند و می‌گوید ایران خواهان توافق برای پایان مخاصمات است، اما پیشنهادهای تهران از نظر او «قابل قبول» نیست و ممکن است تصمیمات نظامی بعدی تا سال ۲۰۲۷ ادامه یابد.
  3. حمایت بخش عمده بدنه جمهوری‌خواهان: طبق داده‌های همان نظرسنجی مؤسسه امور جهانی (IGA)، با وجود نارضایتی عمومی در کل جامعه آمریکا، همچنان ۶۰ درصد از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه معتقدند تصمیم‌گیری درباره ادامه یا پایان جنگ باید در اختیار شخص دونالد ترامپ باشد و تنها ۱۳ درصد از آن‌ها گفته‌اند حمایت یک نامزد از این جنگ باعث می‌شود به او رأی ندهند.

واکاوی مستندات و دیدگاه‌ها پیرامون عملکرد ترامپ و پیامدهای جنگ در خاورمیانه

تحلیلگران سیاسی و رسانه‌های معتبر در ایالات متحده و جهان در گزارش‌های خود به بررسی این دیدگاه پرداخته‌اند که ورود دولت دونالد ترامپ به درگیری نظامی در خاورمیانه، مغایر با وعده‌های انتخاباتی او بوده و موقعیت سیاسی او و حزب جمهوری‌خواه را به شدت آسیب‌پذیر کرده است. در مقابل، کاخ سفید و حامیان ترامپ تفسیر متفاوتی از این رویدادها ارائه می‌دهند و این اقدام را ضروری می‌دانند.

۱. چرخش از وعده‌های انتخاباتی «بدون جنگ‌های جدید»

  • وعده‌های کارزار انتخاباتی ۲۰۲۴: طبق گزارش منتشرشده در روزنامه گاردین (The Guardian)، دونالد ترامپ در جریان رقابت‌های انتخاباتی سال ۲۰۲۴ بارها خود را «نامزد صلح» معرفی کرد و رقبای دموکرات خود را به جنگ‌طلبی متهم نمود. او در نوامبر ۲۰۲۴ در ایالت میشیگان (که با حمایت بخشی از رأی‌دهندگان عرب و مسلمان پیروز شد) خطاب به رأی‌دهندگان اظهار داشت که پیروزی کامالا هریس به معنای «مرگ و ویرانی و جنگ‌های بی‌پایان» است، در حالی که خود او «نامزد صلح» است.
  • تغییر موضع پس از آغاز درگیری‌ها: به گزارش گاردین، ترامپ پس از بازگشت به قدرت، دیپلماسی در خاورمیانه را کنار گذاشت و با آغاز حملات گسترده، عملاً از وعده‌های پیشین خود برای پایان دادن به «جنگ‌های بی‌پایان» فاصله گرفت.

۲. هزینه‌های مالی و فشار اقتصادی بر شهروندان آمریکایی

  • هزینه‌های مستقیم نظامی: بر اساس گزارش تحقیقی خبرگزاری آسوشیتدپرس (AP News) و بازتاب آن در پی‌بی‌اس (PBS News)، صورت‌حساب مستقیم جنگ با ایران برای مالیات‌دهندگان آمریکایی ابتدا به حدود ۴۷.۱ میلیارد دلار رسید و طبق گزارش جدیدتر آسوشیتدپرس، این رقم (بدون احتساب خسارت‌های وارده به پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه) از ۴۸.۳ میلیارد دلار فراتر رفته است.
  • تورم و نارضایتی عمومی: گزارش گاردین نشان می‌دهد که ناامنی در خلیج فارس و بسته شدن بخش عمده‌ای از تنگه هرمز، منجر به جهش جهانی قیمت انرژی و افزایش هزینه‌های زندگی در آمریکا شد. طبق نظرسنجی مشترک مؤسسه امور جهانی (IGA) و YouGov (که در عرب‌نیوز نیز بازتاب یافت)، ۸۱ درصد از شهروندان آمریکایی (از جمله ۷۳ درصد از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه) اعلام کردند که این جنگ هزینه‌های زندگی آن‌ها را افزایش داده است و بیش از دو برابر رأی‌دهندگان، مهار تورم و قیمت‌ها را بر دستیابی به اهداف نظامی در ایران ترجیح داده‌اند.

۳. اتهام تبعیت از اسرائیل و شکاف در پایگاه رأی ترامپ (MAGA)

  • نقش دولت اسرائیل: گزارش‌های رسانه‌هایی نظیر سی‌بی‌اس نیوز (CBS News) و تحلیل‌های منتقدان نشان می‌دهد که دولت بنیامین نتانیاهو نقش فعالی در ترغیب کاخ سفید برای آغاز و تداوم حملات نظامی علیه ایران داشته است. در تحلیل‌های پل کریگ رابرتس نیز تاکید شده است که ترامپ دولت خود را در اختیار دستور کار نتانیاهو قرار داده و این جنگ نه در راستای منافع آمریکا، بلکه برای تثبیت هژمونی اسرائیل در خاورمیانه انجام شده است.
  • انتقادات از درون جریان راست آمریکا: به گزارش TRT World و میدل ایست آی (Middle East Eye)، این سیاست با واکنش تند چهره‌های شاخص جریان «اول آمریکا» روبرو شد. برای نمونه، مارجوری تیلور گرین (نماینده سابق جمهوری‌خواه و از متحدان سرسخت پیشین ترامپ) در مصاحبه با برنامه مگین کلی، این جنگ را تجاوز بدون تحریک قبلی دانست و تصریح کرد: «جنبش ما قرار بود اول آمریکا باشد، نه اول اسرائیل» و دولت ترامپ را به خیانت به دستور کار «اول آمریکا» متهم کرد.

۴. آسیب‌پذیری سیاسی و پیامدهای انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶

  • شکست در انتخابات کنگره: پس از پیروزی قاطع حزب دموکرات در انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر ۲۰۲۶، جی‌دی ونس (معاون رئیس‌جمهور آمریکا) در پیامی که توسط پی‌بی‌اس (PBS News) و الجزیره (Al Jazeera) پوشش داده شد، جنگ نامحبوب با ایران را عامل اصلی شکست سنگین جمهوری‌خواهان دانست و نوشت: «دلیل شکست ما این جنگ است… اگر می‌خواهید استدلال کنید که این جنگ ارزشش را داشت و از دست دادن سنا برای ۶ سال آینده ارزشش را داشت، بفرمایید استدلال کنید».
  • قرار گرفتن در معرض تحقیقات و فشار کنگره: همان‌طور که روزنامه واشنگتن‌پست در گزارش ۱۴ نوامبر ۲۰۲۶ خود (با عنوان Middle East monarchies brace for Trump corruption scrutiny after blue wave) به قلم سوزانا جورج (Susannah George) و بازنشر جزئیات آن در Clash Report اشاره کرده است، از دست رفتن اکثریت در کنگره باعث شده دولت ترامپ در برابر تحقیقات گسترده کمیته‌های کنگره — از جمله بررسی معاملات مالی و رمزارزی خانواده ترامپ با کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس — کاملاً آسیب‌پذیر شود.

دیدگاه مقابل: دفاعیات کاخ سفید و حامیان ترامپ

در برابر این انتقادات، دونالد ترامپ و اعضای دولت او استدلال‌های متفاوتی را برای توجیه اقدامات خود مطرح می‌کنند:

  1. پیشگیری از تهدید هسته‌ای و غیرمتعارف: به گزارش فوربز (Forbes) و سی‌بی‌اس نیوز (CBS News)، ترامپ در مصاحبه‌های خود (از جمله در نوامبر ۲۰۲۶) تاکید کرده است که با وجود هزینه سیاسی سنگین در انتخابات میان‌دوره‌ای، تصمیم به حمله کاملاً درست بوده و اگر به عقب بازگردد «قطعاً دوباره این کار را انجام می‌دهد». او مدعی است که آمریکا با این حملات مانع دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای شده و اکنون نیز تهران را در زمینه تسلیحات شیمیایی و بیولوژیک زیر نظر دارد.
  2. شروط سخت‌گیرانه برای پایان جنگ: طبق گزارش آسوشیتدپرس (AP News) و مجله تایم (TIME)، ترامپ همچنان بر مواضع خود پافشاری می‌کند و می‌گوید ایران خواهان توافق برای پایان مخاصمات است، اما پیشنهادهای تهران از نظر او «قابل قبول» نیست و ممکن است تصمیمات نظامی بعدی تا سال ۲۰۲۷ ادامه یابد.
  3. حمایت بخش عمده بدنه جمهوری‌خواهان: طبق داده‌های همان نظرسنجی مؤسسه امور جهانی (IGA)، با وجود نارضایتی عمومی در کل جامعه آمریکا، همچنان ۶۰ درصد از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه معتقدند تصمیم‌گیری درباره ادامه یا پایان جنگ باید در اختیار شخص دونالد ترامپ باشد و تنها ۱۳ درصد از آن‌ها گفته‌اند حمایت یک نامزد از این جنگ باعث می‌شود به او رأی ندهند.

واکاوی مستندات و دیدگاه‌ها پیرامون عملکرد ترامپ و پیامدهای جنگ در خاورمیانه

تحلیلگران سیاسی و رسانه‌های معتبر در ایالات متحده و جهان در گزارش‌های خود به بررسی این دیدگاه پرداخته‌اند که ورود دولت دونالد ترامپ به درگیری نظامی در خاورمیانه، مغایر با وعده‌های انتخاباتی او بوده و موقعیت سیاسی او و حزب جمهوری‌خواه را به شدت آسیب‌پذیر کرده است. در مقابل، کاخ سفید و حامیان ترامپ تفسیر متفاوتی از این رویدادها ارائه می‌دهند و این اقدام را ضروری می‌دانند.

۱. چرخش از وعده‌های انتخاباتی «بدون جنگ‌های جدید»

  • وعده‌های کارزار انتخاباتی ۲۰۲۴: طبق گزارش منتشرشده در روزنامه گاردین (The Guardian)، دونالد ترامپ در جریان رقابت‌های انتخاباتی سال ۲۰۲۴ بارها خود را «نامزد صلح» معرفی کرد و رقبای دموکرات خود را به جنگ‌طلبی متهم نمود. او در نوامبر ۲۰۲۴ در ایالت میشیگان (که با حمایت بخشی از رأی‌دهندگان عرب و مسلمان پیروز شد) خطاب به رأی‌دهندگان اظهار داشت که پیروزی کامالا هریس به معنای «مرگ و ویرانی و جنگ‌های بی‌پایان» است، در حالی که خود او «نامزد صلح» است.
  • تغییر موضع پس از آغاز درگیری‌ها: به گزارش گاردین، ترامپ پس از بازگشت به قدرت، دیپلماسی در خاورمیانه را کنار گذاشت و با آغاز حملات گسترده، عملاً از وعده‌های پیشین خود برای پایان دادن به «جنگ‌های بی‌پایان» فاصله گرفت.

۲. هزینه‌های مالی و فشار اقتصادی بر شهروندان آمریکایی

  • هزینه‌های مستقیم نظامی: بر اساس گزارش تحقیقی خبرگزاری آسوشیتدپرس (AP News) و بازتاب آن در پی‌بی‌اس (PBS News)، صورت‌حساب مستقیم جنگ با ایران برای مالیات‌دهندگان آمریکایی ابتدا به حدود ۴۷.۱ میلیارد دلار رسید و طبق گزارش جدیدتر آسوشیتدپرس، این رقم (بدون احتساب خسارت‌های وارده به پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه) از ۴۸.۳ میلیارد دلار فراتر رفته است.
  • تورم و نارضایتی عمومی: گزارش گاردین نشان می‌دهد که ناامنی در خلیج فارس و بسته شدن بخش عمده‌ای از تنگه هرمز، منجر به جهش جهانی قیمت انرژی و افزایش هزینه‌های زندگی در آمریکا شد. طبق نظرسنجی مشترک مؤسسه امور جهانی (IGA) و YouGov (که در عرب‌نیوز نیز بازتاب یافت)، ۸۱ درصد از شهروندان آمریکایی (از جمله ۷۳ درصد از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه) اعلام کردند که این جنگ هزینه‌های زندگی آن‌ها را افزایش داده است و بیش از دو برابر رأی‌دهندگان، مهار تورم و قیمت‌ها را بر دستیابی به اهداف نظامی در ایران ترجیح داده‌اند.

۳. اتهام تبعیت از اسرائیل و شکاف در پایگاه رأی ترامپ (MAGA)

  • نقش دولت اسرائیل: گزارش‌های رسانه‌هایی نظیر سی‌بی‌اس نیوز (CBS News) و تحلیل‌های منتقدان نشان می‌دهد که دولت بنیامین نتانیاهو نقش فعالی در ترغیب کاخ سفید برای آغاز و تداوم حملات نظامی علیه ایران داشته است. در تحلیل‌های پل کریگ رابرتس نیز تاکید شده است که ترامپ دولت خود را در اختیار دستور کار نتانیاهو قرار داده و این جنگ نه در راستای منافع آمریکا، بلکه برای تثبیت هژمونی اسرائیل در خاورمیانه انجام شده است.
  • انتقادات از درون جریان راست آمریکا: به گزارش TRT World و میدل ایست آی (Middle East Eye)، این سیاست با واکنش تند چهره‌های شاخص جریان «اول آمریکا» روبرو شد. برای نمونه، مارجوری تیلور گرین (نماینده سابق جمهوری‌خواه و از متحدان سرسخت پیشین ترامپ) در مصاحبه با برنامه مگین کلی، این جنگ را تجاوز بدون تحریک قبلی دانست و تصریح کرد: «جنبش ما قرار بود اول آمریکا باشد، نه اول اسرائیل» و دولت ترامپ را به خیانت به دستور کار «اول آمریکا» متهم کرد.

۴. آسیب‌پذیری سیاسی و پیامدهای انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶

  • شکست در انتخابات کنگره: پس از پیروزی قاطع حزب دموکرات در انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر ۲۰۲۶، جی‌دی ونس (معاون رئیس‌جمهور آمریکا) در پیامی که توسط پی‌بی‌اس (PBS News) و الجزیره (Al Jazeera) پوشش داده شد، جنگ نامحبوب با ایران را عامل اصلی شکست سنگین جمهوری‌خواهان دانست و نوشت: «دلیل شکست ما این جنگ است… اگر می‌خواهید استدلال کنید که این جنگ ارزشش را داشت و از دست دادن سنا برای ۶ سال آینده ارزشش را داشت، بفرمایید استدلال کنید».
  • قرار گرفتن در معرض تحقیقات و فشار کنگره: همان‌طور که روزنامه واشنگتن‌پست در گزارش ۱۴ نوامبر ۲۰۲۶ خود (با عنوان Middle East monarchies brace for Trump corruption scrutiny after blue wave) به قلم سوزانا جورج (Susannah George) و بازنشر جزئیات آن در Clash Report اشاره کرده است، از دست رفتن اکثریت در کنگره باعث شده دولت ترامپ در برابر تحقیقات گسترده کمیته‌های کنگره — از جمله بررسی معاملات مالی و رمزارزی خانواده ترامپ با کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس — کاملاً آسیب‌پذیر شود.

دیدگاه مقابل: دفاعیات کاخ سفید و حامیان ترامپ

در برابر این انتقادات، دونالد ترامپ و اعضای دولت او استدلال‌های متفاوتی را برای توجیه اقدامات خود مطرح می‌کنند:

  1. پیشگیری از تهدید هسته‌ای و غیرمتعارف: به گزارش فوربز (Forbes) و سی‌بی‌اس نیوز (CBS News)، ترامپ در مصاحبه‌های خود (از جمله در نوامبر ۲۰۲۶) تاکید کرده است که با وجود هزینه سیاسی سنگین در انتخابات میان‌دوره‌ای، تصمیم به حمله کاملاً درست بوده و اگر به عقب بازگردد «قطعاً دوباره این کار را انجام می‌دهد». او مدعی است که آمریکا با این حملات مانع دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای شده و اکنون نیز تهران را در زمینه تسلیحات شیمیایی و بیولوژیک زیر نظر دارد.
  2. شروط سخت‌گیرانه برای پایان جنگ: طبق گزارش آسوشیتدپرس (AP News) و مجله تایم (TIME)، ترامپ همچنان بر مواضع خود پافشاری می‌کند و می‌گوید ایران خواهان توافق برای پایان مخاصمات است، اما پیشنهادهای تهران از نظر او «قابل قبول» نیست و ممکن است تصمیمات نظامی بعدی تا سال ۲۰۲۷ ادامه یابد.
  3. حمایت بخش عمده بدنه جمهوری‌خواهان: طبق داده‌های همان نظرسنجی مؤسسه امور جهانی (IGA)، با وجود نارضایتی عمومی در کل جامعه آمریکا، همچنان ۶۰ درصد از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه معتقدند تصمیم‌گیری درباره ادامه یا پایان جنگ باید در اختیار شخص دونالد ترامپ باشد و تنها ۱۳ درصد از آن‌ها گفته‌اند حمایت یک نامزد از این جنگ باعث می‌شود به او رأی ندهند.

واکاوی مستندات و دیدگاه‌ها پیرامون عملکرد ترامپ و پیامدهای جنگ در خاورمیانه

تحلیلگران سیاسی و رسانه‌های معتبر در ایالات متحده و جهان در گزارش‌های خود به بررسی این دیدگاه پرداخته‌اند که ورود دولت دونالد ترامپ به درگیری نظامی در خاورمیانه، مغایر با وعده‌های انتخاباتی او بوده و موقعیت سیاسی او و حزب جمهوری‌خواه را به شدت آسیب‌پذیر کرده است. در مقابل، کاخ سفید و حامیان ترامپ تفسیر متفاوتی از این رویدادها ارائه می‌دهند و این اقدام را ضروری می‌دانند.

۱. چرخش از وعده‌های انتخاباتی «بدون جنگ‌های جدید»

  • وعده‌های کارزار انتخاباتی ۲۰۲۴: طبق گزارش منتشرشده در روزنامه گاردین (The Guardian)، دونالد ترامپ در جریان رقابت‌های انتخاباتی سال ۲۰۲۴ بارها خود را «نامزد صلح» معرفی کرد و رقبای دموکرات خود را به جنگ‌طلبی متهم نمود. او در نوامبر ۲۰۲۴ در ایالت میشیگان (که با حمایت بخشی از رأی‌دهندگان عرب و مسلمان پیروز شد) خطاب به رأی‌دهندگان اظهار داشت که پیروزی کامالا هریس به معنای «مرگ و ویرانی و جنگ‌های بی‌پایان» است، در حالی که خود او «نامزد صلح» است.
  • تغییر موضع پس از آغاز درگیری‌ها: به گزارش گاردین، ترامپ پس از بازگشت به قدرت، دیپلماسی در خاورمیانه را کنار گذاشت و با آغاز حملات گسترده، عملاً از وعده‌های پیشین خود برای پایان دادن به «جنگ‌های بی‌پایان» فاصله گرفت.

۲. هزینه‌های مالی و فشار اقتصادی بر شهروندان آمریکایی

  • هزینه‌های مستقیم نظامی: بر اساس گزارش تحقیقی خبرگزاری آسوشیتدپرس (AP News) و بازتاب آن در پی‌بی‌اس (PBS News)، صورت‌حساب مستقیم جنگ با ایران برای مالیات‌دهندگان آمریکایی ابتدا به حدود ۴۷.۱ میلیارد دلار رسید و طبق گزارش جدیدتر آسوشیتدپرس، این رقم (بدون احتساب خسارت‌های وارده به پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه) از ۴۸.۳ میلیارد دلار فراتر رفته است.
  • تورم و نارضایتی عمومی: گزارش گاردین نشان می‌دهد که ناامنی در خلیج فارس و بسته شدن بخش عمده‌ای از تنگه هرمز، منجر به جهش جهانی قیمت انرژی و افزایش هزینه‌های زندگی در آمریکا شد. طبق نظرسنجی مشترک مؤسسه امور جهانی (IGA) و YouGov (که در عرب‌نیوز نیز بازتاب یافت)، ۸۱ درصد از شهروندان آمریکایی (از جمله ۷۳ درصد از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه) اعلام کردند که این جنگ هزینه‌های زندگی آن‌ها را افزایش داده است و بیش از دو برابر رأی‌دهندگان، مهار تورم و قیمت‌ها را بر دستیابی به اهداف نظامی در ایران ترجیح داده‌اند.

۳. اتهام تبعیت از اسرائیل و شکاف در پایگاه رأی ترامپ (MAGA)

  • نقش دولت اسرائیل: گزارش‌های رسانه‌هایی نظیر سی‌بی‌اس نیوز (CBS News) و تحلیل‌های منتقدان نشان می‌دهد که دولت بنیامین نتانیاهو نقش فعالی در ترغیب کاخ سفید برای آغاز و تداوم حملات نظامی علیه ایران داشته است. در تحلیل‌های پل کریگ رابرتس نیز تاکید شده است که ترامپ دولت خود را در اختیار دستور کار نتانیاهو قرار داده و این جنگ نه در راستای منافع آمریکا، بلکه برای تثبیت هژمونی اسرائیل در خاورمیانه انجام شده است.
  • انتقادات از درون جریان راست آمریکا: به گزارش TRT World و میدل ایست آی (Middle East Eye)، این سیاست با واکنش تند چهره‌های شاخص جریان «اول آمریکا» روبرو شد. برای نمونه، مارجوری تیلور گرین (نماینده سابق جمهوری‌خواه و از متحدان سرسخت پیشین ترامپ) در مصاحبه با برنامه مگین کلی، این جنگ را تجاوز بدون تحریک قبلی دانست و تصریح کرد: «جنبش ما قرار بود اول آمریکا باشد، نه اول اسرائیل» و دولت ترامپ را به خیانت به دستور کار «اول آمریکا» متهم کرد.

۴. آسیب‌پذیری سیاسی و پیامدهای انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶

  • شکست در انتخابات کنگره: پس از پیروزی قاطع حزب دموکرات در انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر ۲۰۲۶، جی‌دی ونس (معاون رئیس‌جمهور آمریکا) در پیامی که توسط پی‌بی‌اس (PBS News) و الجزیره (Al Jazeera) پوشش داده شد، جنگ نامحبوب با ایران را عامل اصلی شکست سنگین جمهوری‌خواهان دانست و نوشت: «دلیل شکست ما این جنگ است… اگر می‌خواهید استدلال کنید که این جنگ ارزشش را داشت و از دست دادن سنا برای ۶ سال آینده ارزشش را داشت، بفرمایید استدلال کنید».
  • قرار گرفتن در معرض تحقیقات و فشار کنگره: همان‌طور که روزنامه واشنگتن‌پست در گزارش ۱۴ نوامبر ۲۰۲۶ خود (با عنوان Middle East monarchies brace for Trump corruption scrutiny after blue wave) به قلم سوزانا جورج (Susannah George) و بازنشر جزئیات آن در Clash Report اشاره کرده است، از دست رفتن اکثریت در کنگره باعث شده دولت ترامپ در برابر تحقیقات گسترده کمیته‌های کنگره — از جمله بررسی معاملات مالی و رمزارزی خانواده ترامپ با کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس — کاملاً آسیب‌پذیر شود.

دیدگاه مقابل: دفاعیات کاخ سفید و حامیان ترامپ

در برابر این انتقادات، دونالد ترامپ و اعضای دولت او استدلال‌های متفاوتی را برای توجیه اقدامات خود مطرح می‌کنند:

  1. پیشگیری از تهدید هسته‌ای و غیرمتعارف: به گزارش فوربز (Forbes) و سی‌بی‌اس نیوز (CBS News)، ترامپ در مصاحبه‌های خود (از جمله در نوامبر ۲۰۲۶) تاکید کرده است که با وجود هزینه سیاسی سنگین در انتخابات میان‌دوره‌ای، تصمیم به حمله کاملاً درست بوده و اگر به عقب بازگردد «قطعاً دوباره این کار را انجام می‌دهد». او مدعی است که آمریکا با این حملات مانع دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای شده و اکنون نیز تهران را در زمینه تسلیحات شیمیایی و بیولوژیک زیر نظر دارد.
  2. شروط سخت‌گیرانه برای پایان جنگ: طبق گزارش آسوشیتدپرس (AP News) و مجله تایم (TIME)، ترامپ همچنان بر مواضع خود پافشاری می‌کند و می‌گوید ایران خواهان توافق برای پایان مخاصمات است، اما پیشنهادهای تهران از نظر او «قابل قبول» نیست و ممکن است تصمیمات نظامی بعدی تا سال ۲۰۲۷ ادامه یابد.
  3. حمایت بخش عمده بدنه جمهوری‌خواهان: طبق داده‌های همان نظرسنجی مؤسسه امور جهانی (IGA)، با وجود نارضایتی عمومی در کل جامعه آمریکا، همچنان ۶۰ درصد از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه معتقدند تصمیم‌گیری درباره ادامه یا پایان جنگ باید در اختیار شخص دونالد ترامپ باشد و تنها ۱۳ درصد از آن‌ها گفته‌اند حمایت یک نامزد از این جنگ باعث می‌شود به او رأی ندهند.

واکاوی مستندات و دیدگاه‌ها پیرامون عملکرد ترامپ و پیامدهای جنگ در خاورمیانه

تحلیلگران سیاسی و رسانه‌های معتبر در ایالات متحده و جهان در گزارش‌های خود به بررسی این دیدگاه پرداخته‌اند که ورود دولت دونالد ترامپ به درگیری نظامی در خاورمیانه، مغایر با وعده‌های انتخاباتی او بوده و موقعیت سیاسی او و حزب جمهوری‌خواه را به شدت آسیب‌پذیر کرده است. در مقابل، کاخ سفید و حامیان ترامپ تفسیر متفاوتی از این رویدادها ارائه می‌دهند و این اقدام را ضروری می‌دانند.

۱. چرخش از وعده‌های انتخاباتی «بدون جنگ‌های جدید»

  • وعده‌های کارزار انتخاباتی ۲۰۲۴: طبق گزارش منتشرشده در روزنامه گاردین (The Guardian)، دونالد ترامپ در جریان رقابت‌های انتخاباتی سال ۲۰۲۴ بارها خود را «نامزد صلح» معرفی کرد و رقبای دموکرات خود را به جنگ‌طلبی متهم نمود. او در نوامبر ۲۰۲۴ در ایالت میشیگان (که با حمایت بخشی از رأی‌دهندگان عرب و مسلمان پیروز شد) خطاب به رأی‌دهندگان اظهار داشت که پیروزی کامالا هریس به معنای «مرگ و ویرانی و جنگ‌های بی‌پایان» است، در حالی که خود او «نامزد صلح» است.
  • تغییر موضع پس از آغاز درگیری‌ها: به گزارش گاردین، ترامپ پس از بازگشت به قدرت، دیپلماسی در خاورمیانه را کنار گذاشت و با آغاز حملات گسترده، عملاً از وعده‌های پیشین خود برای پایان دادن به «جنگ‌های بی‌پایان» فاصله گرفت.

۲. هزینه‌های مالی و فشار اقتصادی بر شهروندان آمریکایی

  • هزینه‌های مستقیم نظامی: بر اساس گزارش تحقیقی خبرگزاری آسوشیتدپرس (AP News) و بازتاب آن در پی‌بی‌اس (PBS News)، صورت‌حساب مستقیم جنگ با ایران برای مالیات‌دهندگان آمریکایی ابتدا به حدود ۴۷.۱ میلیارد دلار رسید و طبق گزارش جدیدتر آسوشیتدپرس، این رقم (بدون احتساب خسارت‌های وارده به پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه) از ۴۸.۳ میلیارد دلار فراتر رفته است.
  • تورم و نارضایتی عمومی: گزارش گاردین نشان می‌دهد که ناامنی در خلیج فارس و بسته شدن بخش عمده‌ای از تنگه هرمز، منجر به جهش جهانی قیمت انرژی و افزایش هزینه‌های زندگی در آمریکا شد. طبق نظرسنجی مشترک مؤسسه امور جهانی (IGA) و YouGov (که در عرب‌نیوز نیز بازتاب یافت)، ۸۱ درصد از شهروندان آمریکایی (از جمله ۷۳ درصد از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه) اعلام کردند که این جنگ هزینه‌های زندگی آن‌ها را افزایش داده است و بیش از دو برابر رأی‌دهندگان، مهار تورم و قیمت‌ها را بر دستیابی به اهداف نظامی در ایران ترجیح داده‌اند.

۳. اتهام تبعیت از اسرائیل و شکاف در پایگاه رأی ترامپ (MAGA)

  • نقش دولت اسرائیل: گزارش‌های رسانه‌هایی نظیر سی‌بی‌اس نیوز (CBS News) و تحلیل‌های منتقدان نشان می‌دهد که دولت بنیامین نتانیاهو نقش فعالی در ترغیب کاخ سفید برای آغاز و تداوم حملات نظامی علیه ایران داشته است. در تحلیل‌های پل کریگ رابرتس نیز تاکید شده است که ترامپ دولت خود را در اختیار دستور کار نتانیاهو قرار داده و این جنگ نه در راستای منافع آمریکا، بلکه برای تثبیت هژمونی اسرائیل در خاورمیانه انجام شده است.
  • انتقادات از درون جریان راست آمریکا: به گزارش TRT World و میدل ایست آی (Middle East Eye)، این سیاست با واکنش تند چهره‌های شاخص جریان «اول آمریکا» روبرو شد. برای نمونه، مارجوری تیلور گرین (نماینده سابق جمهوری‌خواه و از متحدان سرسخت پیشین ترامپ) در مصاحبه با برنامه مگین کلی، این جنگ را تجاوز بدون تحریک قبلی دانست و تصریح کرد: «جنبش ما قرار بود اول آمریکا باشد، نه اول اسرائیل» و دولت ترامپ را به خیانت به دستور کار «اول آمریکا» متهم کرد.

۴. آسیب‌پذیری سیاسی و پیامدهای انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶

  • شکست در انتخابات کنگره: پس از پیروزی قاطع حزب دموکرات در انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر ۲۰۲۶، جی‌دی ونس (معاون رئیس‌جمهور آمریکا) در پیامی که توسط پی‌بی‌اس (PBS News) و الجزیره (Al Jazeera) پوشش داده شد، جنگ نامحبوب با ایران را عامل اصلی شکست سنگین جمهوری‌خواهان دانست و نوشت: «دلیل شکست ما این جنگ است… اگر می‌خواهید استدلال کنید که این جنگ ارزشش را داشت و از دست دادن سنا برای ۶ سال آینده ارزشش را داشت، بفرمایید استدلال کنید».
  • قرار گرفتن در معرض تحقیقات و فشار کنگره: همان‌طور که روزنامه واشنگتن‌پست در گزارش ۱۴ نوامبر ۲۰۲۶ خود (با عنوان Middle East monarchies brace for Trump corruption scrutiny after blue wave) به قلم سوزانا جورج (Susannah George) و بازنشر جزئیات آن در Clash Report اشاره کرده است، از دست رفتن اکثریت در کنگره باعث شده دولت ترامپ در برابر تحقیقات گسترده کمیته‌های کنگره — از جمله بررسی معاملات مالی و رمزارزی خانواده ترامپ با کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس — کاملاً آسیب‌پذیر شود.

دیدگاه مقابل: دفاعیات کاخ سفید و حامیان ترامپ

در برابر این انتقادات، دونالد ترامپ و اعضای دولت او استدلال‌های متفاوتی را برای توجیه اقدامات خود مطرح می‌کنند:

  1. پیشگیری از تهدید هسته‌ای و غیرمتعارف: به گزارش فوربز (Forbes) و سی‌بی‌اس نیوز (CBS News)، ترامپ در مصاحبه‌های خود (از جمله در نوامبر ۲۰۲۶) تاکید کرده است که با وجود هزینه سیاسی سنگین در انتخابات میان‌دوره‌ای، تصمیم به حمله کاملاً درست بوده و اگر به عقب بازگردد «قطعاً دوباره این کار را انجام می‌دهد». او مدعی است که آمریکا با این حملات مانع دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای شده و اکنون نیز تهران را در زمینه تسلیحات شیمیایی و بیولوژیک زیر نظر دارد.
  2. شروط سخت‌گیرانه برای پایان جنگ: طبق گزارش آسوشیتدپرس (AP News) و مجله تایم (TIME)، ترامپ همچنان بر مواضع خود پافشاری می‌کند و می‌گوید ایران خواهان توافق برای پایان مخاصمات است، اما پیشنهادهای تهران از نظر او «قابل قبول» نیست و ممکن است تصمیمات نظامی بعدی تا سال ۲۰۲۷ ادامه یابد.
  3. حمایت بخش عمده بدنه جمهوری‌خواهان: طبق داده‌های همان نظرسنجی مؤسسه امور جهانی (IGA)، با وجود نارضایتی عمومی در کل جامعه آمریکا، همچنان ۶۰ درصد از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه معتقدند تصمیم‌گیری درباره ادامه یا پایان جنگ باید در اختیار شخص دونالد ترامپ باشد و تنها ۱۳ درصد از آن‌ها گفته‌اند حمایت یک نامزد از این جنگ باعث می‌شود به او رأی ندهند.

دیدگاهتان را بنویسید