Tag: تحلیل سیاسی
از بمباران کاخ ریاستجمهوری شیلی تا بمباران بیت خامنهای: بنبستی تاریخی و بدون پاسخ
از بمباران کاخ ریاستجمهوری شیلی تا بمباران بیت خامنهای، یک واقعیت سخت بارها خود را تکرار کرده است: بنبستی تاریخی پیش روی حرکات استقلالطلبانهٔ نیروهای اجتماعی و سیاسی قرار دارد که از موقعیت یا امکان ژئوپولیتیک در مقیاسی جهانی برخوردار بودهاند. . این موقعیتها میتوانند جغرافیایی باشند یا مربوط به منابع زیرزمینی مانند نفت، مس… Read More ›
رضا پهلوی : زلنسکیِ ایرانی است اما با ادعای پادشاهی
مقدمه ملاقات مونیخ میان رضا پهلوی و ولودمیر زلنسکی ؛ هشداری دربارهٔ «اوکراینیشدن» ایران ملاقات اخیر میان رضا پهلوی و ولودیمیر زلنسکی در حاشیهٔ کنفرانس امنیتی مونیخ، صرفاً یک دیدار نمادین یا رسانهای نبود؛ این ملاقات در بستری شکل گرفت که پرسشی بنیادین را پیش روی اپوزیسیون ایران قرار میدهد: آیا مسیر تغییر سیاسی در… Read More ›
چهار دهم فوریه؛ از مونیخ تا مونترآل: کارتهای بازی و بلوف سیاسی
تجمعات همزمان ۱۴ فوریه در شهرهایی از مونیخ تا مونترآل، بیش از آنکه نشانهٔ تولد یک نیروی سیاسی پایدار باشند، بازتاب پرسشی عمیقتر دربارهٔ اپوزیسیون ایرانیاند: آیا با تولد قدرتی واقعی روبهرو هستیم، یا تنها شاهد بازتولید توهم قدرت در قالبی تازه هستیم؟ این نوع از تجمعات حتی اگر میلیونی باشند—که بنیان اصلی آنها بر… Read More ›
ایران در محاصرهٔ فاشیسم ولایی و سلطنتی، هجوم خارجی و جنگ داخلی
سناریوهای پیشِرو و بنبست کنش سیاسی برای جمهوریخواهان ۱. مقدمه: انتخاب میان بد، بدتر و فاجعه ایران امروز نه در آستانهٔ یک گذار دموکراتیک روشن، بلکه در تقاطع چهار مسیر همزمان و مخرب قرار دارد: فاشیسم ولاییِ حاکم، فاشیسم سلطنتیِ نوظهور، خطر مداخلهٔ خارجی و امکان فزایندهٔ جنگ داخلی. هیچیک از این مسیرها مطلوب، اخلاقی… Read More ›
خامنهای؛ از کشتار معترضان تا فروپاشی جامعه : سناریوهای پیشروی ایران
تحلیلی مبتنی بر گزارشهای عفو بینالملل، دیدهبان حقوق بشر و رسانههای معتبر که نشان میدهد منطق بقای قدرت، چگونه با سرکوب مرگبار و خشونت ساختاری، آیندهٔ سیاسی و اجتماعی ایران را به مخاطره انداخته است. در جریان اعتراضات سراسری ایران که از اواخر دسامبر ۲۰۲۵ آغاز شد، نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی از طیفی گسترده از… Read More ›
تحلیلی تاریخی–تطبیقی بر اعتراضات اخیر ایران: خشونت دولتی، بحران بقا وافقهای محدود
مقدمه : پارادوکس اعتراض و بقا اعتراضات اخیر در ایران بار دیگر این تصور رایج را تقویت کردهاند که تشدید خشونت دولتی و کشتار معترضان، نشانهٔ ورود جمهوری اسلامی به مرحلهٔ پایانی حیات سیاسی خود است. این برداشت، اگرچه از منظر تبلیغاتی قابل فهم و از نظر عاطفی آرام بخش است، اما از منظر تحلیل… Read More ›
پخمگی سیاسی و کلاه گشادی که اینبار هم بر سر سلطنتطلبان رفت
چگونه زبان دونالد ترامپ همزمان رژیم را نجات داد و توهم اپوزیسیون آمریکا محور را عریان کرد اظهارات اخیر دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا در ۱۸دی ۱۴۰۴ (مطابق با ۸ژانویه ۲۰۲۶)دربارهٔ اعتراضات ایران، عملا نمونهای از حمایت گفتمانی او از جمهوری اسلامی بود ؛ این سخنان همزمان پرده از یک خطای عمیق در تحلیل بخشی… Read More ›
میان سرکوب،جنگ داخلی و نوستالژی شاه : اعتراضات ایران در جستوجوی ساختن جهانی دیگر
فلک را سخت بشکافیم و طرحی نو در اندازیم مقدمه: حق اعتراض در پهنه انسداد سیاسی ، سرکوب و سایه دخالت خارجی اعتراض خیابانی، اعتصاب، نافرمانی مدنی و هر شکل مسالمتآمیزِ بیان نارضایتی، حق بدیهی شهروندان است. این گزاره نه از سر عاطفه، بلکه بر پایهی منطق سیاست مدرن و حقوق عمومی است: جامعهای که… Read More ›
تظاهراتِ برحق مردم و خطای تقلیل آن به بازی اپوزیسیون–حکومت
تظاهرات مردم، پیش از آنکه «کنش سیاسی» به معنای حزبی یا سازمانی باشد، واکنش اجتماعی به بنبست ساختاری است. تقلیل آن به دعوای اپوزیسیون و حکومت، خطایی تحلیلی است که هم از سوی حاکمیت و هم بخشی از اپوزیسیون بازتولید میشود. حکومت برای امنیتیسازی اعتراض، آن را «پروژهٔ اپوزیسیون» مینامد؛ اپوزیسیون برای کسب مشروعیت، اعتراض… Read More ›
تظاهرات برحق مردم ، واقعیت میدانی، جعل رسانهای و سناریوهای پیشِرو
«در ۷ دی، همزمان با گسترش اعتراضات در شهرهای مختلف کشور، گزارشهایی از اعتصاب گروهی از کسبه در پاساژ علاءالدین تهران و مراکزی چون پاساژ چارسو منتشر شد. این تحرکات که با تعطیلی واحدهای صنفی و تجمعهای محدود همراه بود، بیانگر سرایت بحران به بخشهایی از بازار شهری تهران است، .»، این اعتراضات در مدت… Read More ›
کاوه فرزند ملت 