سیاست 
انقلاب ایران؛ پیروز و سربلند، در میان آتش و خون و حملهٔ خارجی به راه خود ادامه میدهد
(0)ایران ، امروز کشوری زخمی و فرسوده است؛ سرزمینی که جنگ، تحریم، فساد ساختاری، بیکاری، فروپاشی زیرساختها و ناکارآمدی مزمنِ نظام سیاسی، میلیونها انسان را به مرز ناامیدی رانده است. بخش مهمی از جامعه، زیر فشار فقر، بیثباتی و سرکوب، دیگر نه به وعدههای حکومت اعتماد دارد و نه افقی روشن پیش روی خود میبیند…. Read More ›
مهاجم به وطن را حتی در خاک ایران دفن نخواهیم کرد
تحلیل ساختاری احتمال مداخله زمینی آمریکا در ایران و پیامدهای آن در چارچوب جنگهای فرسایشی در سالهای اخیر، هر بار که تنش میان ایران و ایالات متحده افزایش یافته، این پرسش نیز بهطور موازی مطرح شده است که آیا تنش میتواند به یک تقابل نظامی مستقیم—و بهویژه یک مداخله زمینی—منجر شود یا نه. تحولات اخیر،… Read More ›
«انتقام ۲۸ مرداد را در بهمن ۵۷ گرفتیم؛ انتقام ۱۴۰۴ را نیزخواهیم گرفت.»
به تیتر مقاله توجه کنید. میشد نوشت: «ملت ایران انتقام ۲۸ مرداد را گرفت»، اما استفاده آگاهانه از عبارت «خواهیم گرفت» برای نشان دادن یک واقعیت جامعهشناسانه در مرزبندیهای سیاسی و اجتماعی جامعه ایران صورت گرفته است. واقعیت آن است که در زمان وقوع کودتای ۲۸ مرداد، اکثریت جامعه ایران بهطور فعال در برابر آن… Read More ›
از بمباران کاخ ریاستجمهوری شیلی تا بمباران بیت خامنهای: بنبستی تاریخی و بدون پاسخ
از بمباران کاخ ریاستجمهوری شیلی تا بمباران بیت خامنهای، یک واقعیت سخت بارها خود را تکرار کرده است: بنبستی تاریخی پیش روی حرکات استقلالطلبانهٔ نیروهای اجتماعی و سیاسی قرار دارد که از موقعیت یا امکان ژئوپولیتیک در مقیاسی جهانی برخوردار بودهاند. . این موقعیتها میتوانند جغرافیایی باشند یا مربوط به منابع زیرزمینی مانند نفت، مس… Read More ›
رضا پهلوی : زلنسکیِ ایرانی است اما با ادعای پادشاهی
مقدمه ملاقات مونیخ میان رضا پهلوی و ولودمیر زلنسکی ؛ هشداری دربارهٔ «اوکراینیشدن» ایران ملاقات اخیر میان رضا پهلوی و ولودیمیر زلنسکی در حاشیهٔ کنفرانس امنیتی مونیخ، صرفاً یک دیدار نمادین یا رسانهای نبود؛ این ملاقات در بستری شکل گرفت که پرسشی بنیادین را پیش روی اپوزیسیون ایران قرار میدهد: آیا مسیر تغییر سیاسی در… Read More ›
چهار دهم فوریه؛ از مونیخ تا مونترآل: کارتهای بازی و بلوف سیاسی
تجمعات همزمان ۱۴ فوریه در شهرهایی از مونیخ تا مونترآل، بیش از آنکه نشانهٔ تولد یک نیروی سیاسی پایدار باشند، بازتاب پرسشی عمیقتر دربارهٔ اپوزیسیون ایرانیاند: آیا با تولد قدرتی واقعی روبهرو هستیم، یا تنها شاهد بازتولید توهم قدرت در قالبی تازه هستیم؟ این نوع از تجمعات حتی اگر میلیونی باشند—که بنیان اصلی آنها بر… Read More ›
اسرائیل شاید بتواند ج.ا.را سرنگون کند ، اما ایران را برای همیشه از دست خواهد داد .
در بهار سال ۲۰۲۵، جنگی دوازده روزه میان اسرائیل و ایران ــ یا دقیقتر بگوییم، میان اسرائیل و زیرساختهای نظامی، هستهای، و امنیتی جمهوری اسلامی ــ آغاز شد؛ جنگی که اگرچه در ظاهر محدود باقی ماند، اما نشانهای هشداردهنده از انتقال رویارویی تاریخی این دو دشمن آشتی ناپذیر به مرحلهای تازه و بیپروا بود. حملات… Read More ›
ایران در محاصرهٔ فاشیسم ولایی و سلطنتی، هجوم خارجی و جنگ داخلی
سناریوهای پیشِرو و بنبست کنش سیاسی برای جمهوریخواهان ۱. مقدمه: انتخاب میان بد، بدتر و فاجعه ایران امروز نه در آستانهٔ یک گذار دموکراتیک روشن، بلکه در تقاطع چهار مسیر همزمان و مخرب قرار دارد: فاشیسم ولاییِ حاکم، فاشیسم سلطنتیِ نوظهور، خطر مداخلهٔ خارجی و امکان فزایندهٔ جنگ داخلی. هیچیک از این مسیرها مطلوب، اخلاقی… Read More ›
خامنهای؛ از کشتار معترضان تا فروپاشی جامعه : سناریوهای پیشروی ایران
تحلیلی مبتنی بر گزارشهای عفو بینالملل، دیدهبان حقوق بشر و رسانههای معتبر که نشان میدهد منطق بقای قدرت، چگونه با سرکوب مرگبار و خشونت ساختاری، آیندهٔ سیاسی و اجتماعی ایران را به مخاطره انداخته است. در جریان اعتراضات سراسری ایران که از اواخر دسامبر ۲۰۲۵ آغاز شد، نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی از طیفی گسترده از… Read More ›
تحلیلی تاریخی–تطبیقی بر اعتراضات اخیر ایران: خشونت دولتی، بحران بقا وافقهای محدود
مقدمه : پارادوکس اعتراض و بقا اعتراضات اخیر در ایران بار دیگر این تصور رایج را تقویت کردهاند که تشدید خشونت دولتی و کشتار معترضان، نشانهٔ ورود جمهوری اسلامی به مرحلهٔ پایانی حیات سیاسی خود است. این برداشت، اگرچه از منظر تبلیغاتی قابل فهم و از نظر عاطفی آرام بخش است، اما از منظر تحلیل… Read More ›
کاوه فرزند ملت 